Sud oduzeo "vize" za "London", "Pariz"...

KRALjEVO – Od pre nekoliko dana, odlukama sudskog veća Okružnog suda u Kraljevu, postale su pravosnažne i izvršne presude o spornim objetima, o dvadesetak ugostiteljskih i trgovačkih lokala u ovom gradu. Parnica je trajala poduže, presuđeno je u korist države, a reč je o imovini fizičkih lica koja im je uz razna pravna i političkim objašnjenja poratnih godina oduzeta i kojom je godinama "gazdovala"′ država, a koristila je dva trgovinska i jedno ugostiteljsko preduzeće. Nije tu bilo spora sve dok su te kraljevačke firme bile državne, odnosno društvene, ali kada je na red došla privatizacija jedan državni organ, odnosno Agencija za privatizaciju, prihvatio je stanje kakvo jeste i to prodao, ali drugi  predstavnici države, tačnije kraljevačka opština zatražila je da se ta imovina vrati u državno vlasništvo.

Naime, četiri objekta koje je godinama koristilo društveno preduzeće "Gvožđar" i dvanaest kao što su hotel "Pariz", "Studenica", "Jugoslavija", "London", "Šumadija"... koje je koristilo ugostiteljsko preduzeće "Srbija" sa ostalom imovinom pred privatizaciju ušla su u procenu vrednosti kapitala ovih preduzeća. Te firme su pre dve, tri godine tako na aukcijama prodate, "Gvožđar" konzorcijumu privatnih lica za oko stotinu miliona dinara, a "Srbija" kraljevačkom biznismenu Milošu Radenkoviću za 82 miliona dinara.

Međutim, kraljevačka opština ne odustaje od tužbe da se pomenuti objekti vrate u takozvanu državinu države i opštinsko javno pravobranilaštvo uspeva to i da ostvari. Sud, uz obrazloženje da predmet kupoprodaje nije bila državna nego društvena imovina, donosi presudu prema kojoj se sadašnji vlasnici iz tih lokala moraju iseliti i objekte predati predstavnicima opštine. Opština, odnosno u njeno ime opštinski pravobranioci, još traži i da se za vreme kada država nije koristila lokale od onih koji to jesu naplati i izgubljena korist.

Posle iseljenja, kako smo od nadležnih službi u lokalnoj samoupravi doznali, opština će ovom imovinom raspolagati kako zna i ume sve dok se ne donese zakon o denacionalizaciji, kada će imovina biti vraćena istinskim vlasnicima, odnosno njihovim naslednicima.

Sve to je prema zakonu, reklo bi se i pravedno, a i vreme je da se svakome vrati svoje. Jedino je nerazumno, i spada u one slučajeve koje najčešće svrstavamo u "naša posla", to što je Agencija za privatizaciju uopšte prodavala imovinu za koju se znalo, i od predstavnika opštine su tada čak i upozoravani, da pomenuti lokali "nisu za prodaju", jer nisu društvena imovina već su od pravih vlasnika davno oduzeti i tu nepravdu treba ispraviti.

Kupci preduzeća koji su tu imovinu, ipak, kupili sada se nadaju da će više razumevanja za njih biti u vanrednom pravnom postupku, odnosno u odluci Vrhovnog suda Srbije, kome su se žalili, ili će pokušati da situaciju opet razrešavaju u pregovorima sa političarima. No, po svemu sudeći, moraće da vode nove sporove sa državom kako bi povratili bar deo novca datog za "robu" koju su kupili "kao mačku u džaku" i zato snose deo krivice. Ali prodavac toga bila je država koja je, kako se pokazalo, prodala ono za šta nije bila ovlašćena, a čak ni svoje, dakle državno, nego tuđe i tako pokušala da privatizuje privatno...