Tri decenije od smrti Meše Selimovića

BEOGRAD - Povodom obeležavanja 30 godina od smrti jednog od najvećih srpskih književnika Meše Selimovića, vršilac dužnosti upravnika Narodne biblioteke Srbije Dejan Ristić sa saradnicima položio je danas cveće na grob velikog pisca i odao počast autoru antologijskih dela „Derviš i smrt” i „Tvrđava”.

Selimović je rođen 26. aprila 1910. godine u Tuzli, gde je završio osnovnu školu i gimnaziju.

Godine 1930. upisao je Filozofski fakultet u Beogradu - studijska grupa za srpskohrvatski jezik i jugoslovensku književnost.

Posle prve knjige, zbirke pripovedaka „Prva četa”, objavio je roman „Tišine”, a zatim i zbirku pripovedaka „Tuđa zemlja” i kratki poetski roman „Magla i mjesečina”.

Roman „Derviš i smrt” (1966), pisan u ispovednom tonu, monološki, s izvanrednim umetničkim nadahnućem, čija radnja se dešava u 18. veku u Bosni, kritika je odmah ocenila kao izuzetno delo.
Nakon knjiga „Tvrđava” i „Ostrvo” usledila su dela „Đevojka crvene kose”, „Pisci, mišljenja i razgovori”, „Za i protiv Vuka”, „Krug” i „Sjećanja”.

Ova poslednja knjiga je autobiografska i u njoj je Selimović opisao važne događaje i ličnosti koje su na njegov život uticale i ostavile neizbrisiv trag.

Selimović je u pismu upućenom Srpskoj akademiji nauka i umetnosti 1976. godine, napisao:

„Potičem iz muslimanske porodice, po nacionalnosti sam Srbin. Pripadam srpskoj literaturi, dok književno stvaralaštvo u Bosni i Hercegovini, kome takođe pripadam, smatram samo zavičajnim književnim centrom, a ne posebnom književnošću srpskohrvatskog književnog jezika”.

„Jednako poštujem svoje poreklo i svoje opredeljenje, jer sam vezan za sve što je odredilo moju ličnost i moj rad. Svaki pokušaj da se to razdvaja, u bilo kakve svrhe, smatrao bih zloupotrebom svog osnovnog prava zagarantovanog Ustavom. Pripadam, dakle, naciji i književnosti Vuka, Matavulja, Stevana Sremca, Borisava Stankovića, Petra Kočića, Ive Andrića, a svoje najdublje srodstvo sa njima nemam potrebu da dokazujem”, naveo je Selimović u pismu koje je uputio SANU sa izričitim zahtevom da se ono smatra punovažnim biografskim podatkom.

Selimović je od 1971. do smrti živeo i radio u Beogradu, gde jepreminuo 11. jula 1982. Sahranjen je u Aleji zaslužnih građana na Novom groblju u Beogradu.