Sunce, vetar, voda i – nuklearke

Alternative klasičnim izvorima obuhvataju nekoliko sasvim različitih načina za dobijanje energije. Stepen naučnog razvoja nam u ovom trenutku omogućava komercijalno korišćenje energije vetra, sunca, vode, Zemljine toplote, kao i nuklearne energije. Ovi energetski izvori imaju svoje specifičnosti, prednosti i mane, u zavisnosti od stepena iskorišćenja i pristupačnosti koja najčešće direktno zavisi od sredstava.

Energija vetra koristi se veoma dugo. Najstarije vetrenjače postojale su u Persiji, današnjem Iranu, još u 7 veku nove ere. Danas se korišćenjem ovog prirodnog potencijala proizvodi veoma mali procenat struje, iako ohrabruje pozitivan trend, usavršavanje specifične tehnologije i pad troškova instalacija. U Kaliforniji se nalaze danas najveće skupine modernih vetrenjača tzv. farme vetrenjača. Jedan takav sistem proizvodi količinu struje, kao prosečna nuklearna elektrana od 1200 megavata, dok su cene instalacija slične. Nepostojanje negativnih posledica po okolinu glavna je preporuka za iskorišćavanje snage vetra. Izgradnje ovakvih elektrana nije moguća u svim krajevima sveta i zahteva neki utvrđeni minimalni broj vetrovitih dana godišnje međutim u kombinaciji sa drugim alternativnim izvorima predstavlja važan deo borbe za smanjenje globalne emisije štetnih gasova.

Solarna energija je zanimljiva najviše zbog svoje opšte prisutnosti kao i svoje savršene čistoće. Sunčevu energiju možemo direktno iskoristiti preko foto-ćelija, koje direktno pretvaraju sunčevu svetlost u električnu energiju ili farbanjem mreže tanjih vodovodnih cevi u crno i postavljajući ih u male "staklene bašte". Na ovaj način mogu se znatno smanjiti troškovi i količina energije za grejanje vode čak i u hladnijim mesecima, što je zastupljeno u Švajcarskoj, na primer. Cena sastavljanja ovakvih paralelnih vodoinstalacija prilično je niska, jer će se uložena sredstva isplatiti za manje od dve godine. Računa se da će se solarne ćelije za manje od deset godina izjednačiti po ceni sa strujom proizvedenom na "prljav" način.

Veoma zanimljiv i potencijalno izuzetno značajan izvor predstavlja geotermalna energija. Ovaj izraz se odnosi na toplotu Zemljine unutrašnjosti koji u samom središtu iznosi između 4000 i 7000 stepeni Celzijusa što je otprilike jednako temperaturi površine Sunca. Najpraktičnija za eksploataciju geotermalne energije u područja gde se vrela masa nalazi blizu površine naše planete. Na mnogim takvim lokacijama u svetu već postoje postrojenja – izmenjivači toplote, koji na taj način zagrejanu vodu koriste za grejanje ili u industrijske svrhe.
Struktura Zemljine unutrašnjosti je takva da temperatura u zavisnosti od strukture slojeva raste od 10 do 30 stepeni Celzijusovih na svakih kilometar bliži jezgru. Nepromenjiva temperatura sloja Zemljine kore može se u velikom obimu iskoristiti za indirektno grejanje ili hlađenje stambenih i poslovnih objekata. Tokom zime kada je tlo toplije od građevina na površini izmenjivač preko cevi sa vodom prenosi toplotu tla na zgrade, dok leti kada je tlo hladnije od površine radi suprotno. Isti sistem tako služi i za grejanje i za hlađenje. U Rekjaviku postoji najveći sistem grejanja zasnovan na geotermalnoj energiji. Gotovo svi stambeni i poslovni objekti u ovom gradu priključeni su na ovaj sistem.