Ideja mistifikacije

Predstava "Madagaskar", ostvarena prema dramskom tekstu savremenog litvanskog pisca Mariusa Ivaškevičiusa, a u režiji Rimasa Tuminasa, predstavlja realne ličnosti i događaje iz litvanske prošlosti, u kratkom periodu njihove nezavisnosti, tokom prve polovine dvadesetog veka. Predstavu karakteriše radikalna stilizovanost u predstavljanju niza likova, Kazimierasa Pokštasa (Ramunas Cicenas), sumanutog utopiste koji je imao ozbiljnu ideju da Litvaniju preseli na Madagaskar, kako bi je sačuvao od brojnih pretnji, zatim pesnikinje Sale (Gintare Latvenaite), Mile (Valda Bičkute), prostitutke Hele (Vaida Butite) itd.

Ekstremna preteranost u igri, u fizičkim, kao i u emotivnim izrazima, opravdan je i bazično lucidan rediteljski izbor čiji je cilj da se stalno održava autoironična distanca prema nacionalnoj istoriji i identitetu. Oblikujući ove likove kao karikature, specifične tipove beživotnih spodoba, glumci manifestuju izvanrednu preciznost, strpljivost i spretnost u igri. No, sa druge strane, taj permanentni manirizam zamara gledaoca zbog svoje monotonije; pošto predstava stagnira na dramskom i idejnom planu, ona ipak ostaje zaglavljena u okvirima izvođačkih virtuoznosti.

U osnovi predstave "Pevajte i budite radosni", prema ideji i režiji Ruda Gjelensa, nalazi se izvođenje niza različitih flamanskih nacionalnih pesama, od religioznih, preko ljubavnih, do patriotskih, pri čemu su stilovi interpretacija vrlo različiti, od infantilnih balada, preko zanesenjačkog roka do agresivnog panka. U situaciji svečanog božićnog okupljanja, pesme interpretira desetak glumaca-pevača, stilizovano i teatralno, vođenih jasnom idejom demaskiranja niza predrasuda. Reprezentativna je scena u kojoj Rik de Lev, nekadašnja velika rok zvezda iz Holandije, stoji na stolu i peva o prijateljstvu (prepev pesme Nika Kejva), koketirajući sa sopstvenim emocijama, i ambivalentno balansirajući između iskrenosti u nastupu, i njenog karikiranja.

Između pesama, izvođači izveštačeno predstavljaju pozerske političke govore, čime karikiraju proračunatost, manipulativnost i patetičnost ovih tirada. Scenografija je monumentalna i vrlo funkcionalna jer svojom plastičnom jednostavnošću ironično predstavlja lažnost te njihove božićne idile (scena i kostim An Veks). Predstava "Pevajte i budite radosni", vrlo bliska konceptu muzičkog pozorišta Kristofa Martalera, karakteristična je i po izvanredno zabavnoj iščašenosti detalja, npr. ludačkom ponašanju konobara ili abnormalno naglim promenama raspoloženja prisutnih, što sve ističe činjenicu složene jezivosti ekstremnog patriotizma.