Utvrđivanje prava na poresko oslobođenje

Postupak utvrđivanja poreza na kapitalni dobitak i utvrđivanja prava na poresko oslobođenje od poreza na kapitalni dobitak po osnovu rešavanja stambenog pitanja vodi nadležna poreska uprava opštine na čijoj teritoriji se nalazi prodata nepokretnost. Poreski obveznik podnosi nadležnom poreskom organu dokaze o rešavanju svog stambenog pitanja ili stambenog pitanja člana svoje porodice, odnosno domaćinstva, a to su: zaključeni i sudski overeni ugovori o kupovini drugog stana, ugovori o gradnji (sa građevinskom dozvolom i drugom dokumentacijom), fakture, tj. računi o nabavci materijala, overene pismene izjave obveznika ili člana njegove porodice ili domaćinstva, kao i druga dokazna sredstva, kojima se utvrđuje da su sredstva ostvarena prodajom nepokretnosti uložena u rešavanje stambenog pitanja.

Ako obveznik rešava stambeno pitanje člana svoje porodice ili domaćinstva, pored navedenih dokaza, podnosi i dokaze iz kojih nesporno može da se utvrdi da sredstvima koja je on ostvario prodajom nepokretnosti rešava stambeno pitanje člana porodice, odnosno domaćinstva (ugovor o poklonu, overena pismena izjava i sl.), kao i dokaz da član porodice, domaćinstva, po tom osnovu stiče pravo svojine ili drugo stvarno pravo na nepokretnosti na svoje ime.

Ukoliko su sredstva uložena u rešavanje stambenog pitanja veća od tržišne vrednosti propisane odgovarajuće stambene površine, oslobođenje od plaćanja poreza na kapitalni dobitak ostvaruje se srazmerno odnosu između sredstava ostvarenih prodajom nepokretnosti i tržišne vrednosti odgovarajuće stambene površine. Tržišnu vrednost odgovarajuće stambene površine utvrđuje nadležni poreski organ prema mestu gde se nalazi nepokretnost kojom se rešava stambeno pitanje. S obzirom na to da tržišna vrednost zavisi od lokacije, ukoliko se prodaje manji stan na skupljoj lokaciji, i kupuje veći na jeftinijoj lokaciji, postojaće obaveza plaćanja poreza na kapitalni dobitak u slučaju da novi stan ima veću stambenu površinu po članu domaćinstva od propisane.