Srpski jezik – zanemaren

Međunarodni dan maternjeg jezika obeležen je juče u mnogobrojnim zemljama sveta, članicama Organizacije UN za obrazovanje, nauku i kulturu (Unesko), čime su promovisane jezička kultura i višejezičnost. Generalna skupština Uneska proglasila je 1999. godine 21. februar Danom maternjeg jezika, kao sećanje na studente koji su tog datuma 1952. ubijeni u Daki, u istočnom Pakistanu, sadašnjem Bangladešu, jer su protestovali zbog toga što njihov maternji jezik nije proglašen za zvanični.

Prema procenama, gotovo svakodnevno u svetu nestane po jedan jezik, a lingvisti prognoziraju da će od oko 6.000 jezika, do kraja 21. veka odumreti više od polovine.

Povodom Dana maternjeg jezika pitali smo Veljka Brborića, profesora Filološkog fakulteta u Beogradu, koliko Srbi brinu o svom maternjem jeziku?

– Maternji jezik je deo nacionalnog identiteta, a bavljenje srpskim jezikom i jezičkom kulturom je ozbiljan društveni i državni zadatak. Nažalost, danas je sve manje onih koji brinu o jeziku. Jezička kultura u školi je, po oceni mnogih, nezadovoljavajuća, a u medijima – katastrofalna. List „Politika” još vodi računa i institucionalno i organizovano o jeziku, ali danas imate medije koji se hvale tiražima, a nikada nisu ništa napisali o srpskom jeziku, niti imaju lektora – objašnjava naš sagovornik.

Po rečima profesora Brborića, jezik deli sudbinu društva.

– Mi ne brinemo o mnogo čemu, pa ni o jeziku. Srbija je početkom 19. veka, zahvaljujući Vuku Karadžiću, bila kulturni feniks Evrope, narodna književnost je sa srpskog prevođena na druge jezike, dok danas o srpskom jeziku retko ko organizovano vodi računa. Tu mislim pre svega na ministarstva prosvete i kulture, ali i na medije koji bi morali daleko više pažnje da posvete jeziku – kaže Brborić.

Juče, na međunarodni Dan maternjeg jezika, u nekim opštinama na području Sandžaka u obrazovni sistem uvedena je nastava na bosanskom jeziku.

D. I.