Ono što mi pripada

Kosovo i Metohija, Hilandar, bioskop „Balkan”, Gračanica, Srpsko narodno pozorište, NIN, Fruška gora, Kinoteka, Miroslavljevo jevanđelje, Srpska književna zadruga, Petrovaradinska tvrđava, Zvezda i Partizan, Prosveta i Nolit, Kalemegdan, Saborna crkva, Kafana  „Znak pitanja”, Matica srpska, Narodna biblioteka, Bajrakli džamija, Muzej kneza Pavla, Jugoslovenska knjiga u palati Albanija, gradska kuća u Subotici, Klinički centar, Mileševa, Muzej savremene umetnosti, bioskop Jadran, sinagoga u Novom Sadu, „Politika”…

Nisu na prodaju. Pripadaju meni i građanima Srbije. Ili ja nešto ne znam.
Slavska ikona, pradedina albanska spomenica, dedina partizanska, njiva sa očevim grobom, povojnica u kojoj je izneseno dete iz porodilišta, prva medalja u džudou, maturska fotografija, miris dvorišnog jorgovana, tapije otete zemlje, porodični nakit, prvi unučetov crtež, Antologija srpskog pesništva, ukoričeni kompleti „Politikinog Zabavnika”, diploma fakulteta, „Politika”…
Nisu na prodaju. Pripadaju meni i mojoj porodici. Ili se nešto krije od mene.