Zatvorski filmski rokenrol

Rim – Na početku beše Tom Henks, u sredini glumac Vigo Mortensen, dramski pisac i scenarista Dejvid Memet kao i glumica Meril Strip, a za sam kraj 11. Rimskog festivala su glumci Rejf Fajns i Žilijet Binoš zajedno sa publikom proslavili 20 godina od nastanka Oskarom nagrađenog filma „Engleski pacijent” Entonija Mingele koji više nije među živima. Za ovu priliku prikazana je kompletno restaurirana kopija ovog voljenog filma, što je samo jedan od mnogih ovogodišnjih doprinosa rimske Kinoteke.

 U međuvremenu razgovaralo se o filmovima i sa istorijskog i sa kritičarskog aspekta, zahvaljujući „Bliskim susretima” i bogato priređenim retrospektivama, družilo se sa autorima – i to ne samo filmskim jer su boravili ovde i slavne arhitekte, slikari, kompozitori, gledalo se 44 filma iz celog sveta po izboru Antonija Monde i vanserijski obeležilo 100 godina od rođenja Gregorija Peka na Španskom trgu pod otvorenim nebom...

 Novim, proširenim festivalskim lokacijama u Rimu priključen je i čuveni strogo čuvani rimski zatvor Rebibija. Ne, nije u pitanju nikakva festivalska ekscentričnost, već se to rimska filmska fešta samo priključila već godinama unazad aktuelnom humanom zatvorskom programu resocijalizacije robijaša uz pomoć kulture i umetnosti. Uostalom, setite se samo filma „Cezar mora umreti” koji su slavna italijanska braća Tavijani snimali tokom šest meseci boravka u Rebibiji 2011. godine, postavljajući zajedno sa teškim robijašima Šekspirov komad na zatvorsku ali i veliku filmsku scenu.

 Rimski festival je odabrao filmove za prikazivanje u zatvorskoj dvorani za kulturu i umetnost i spojio publiku sa zatvorenicima, koji su zajednički aplaudirali reditelju Danijeleu Vikariju za njegov film „Sole cuore amore”, jednom od najvećih italijanskih hitova ove sezone. U zatvoru je prikazan i „Inferno” Rona Hauarda, a vrh događaja u Rebebiji činila je svetska premijera pozorišne predstave  „Dalla citta dolente” u izvedbi zatvorenika, od kojih su mnogi bili i glavni glumci u filmu Tavijanijevih, u režiji Fabija Kavalija, koja se zahvaljujući šest kamera koje su bile instalirane u Rebibiji, uživo prenosila na platnu i u Parku muzike.

 Rimski festival je u zatvorskom auditorijumu priredio još četiri događaja, dajući tako doprinos eksperimentu integracije sadašnjih i bivših robijaša u italijansko društvo kroz filmski i video-teatar. U tome su festivalu pomogli fondacija Film za Rim, Odeljenje Kazneno-popravnog zavoda za administraciju, Odeljenje za filozofiju, komunikaciju i dramu na Univerzitetu Rim tri, kao i Studio Enrika Mirije Salerna koji je tokom proteklih 15 godina u rimskom zatvoru proizveo kvalitetne filmske i pozorišne projekte.

 U Rimu je održan i seminar „Kritična stanja: Ljubav prema filmu i pisanje o filmovima u digitalnom dobu” na kojem su razgovore vodili kritičari  „Los Anđeles tajmsa”, „Liberasiona” i „Njujork tajmsa”. Predstavljen je i projekat MigrArt „Film bez granica” i tokom šest večeri druženja i noćnih projekcija i razgovora o multietičnosti, migrantskoj krizi i teškoćama, snovima i strahovima izbeglica koje su preplavile Evropu...