Memorija na testiranju

Testiranju memorije podvrgli su se posetioci izložbe slika „MnemosyneCDXI°” u „Uličnoj galeriji” u Čavketovom pasažu. Autor postavke Aleksandar Joksimović trudio se da zagolica pažnju posmatrača, koji su prelazeći pogledom preko postavke tražili duplikat i tako proveravali svoje memorijske kapacitete. Od 200 izloženih slika 11 nije imalo duplikat i one su autoru posebno drage.  

Joksimović je podsetio i na kratku istoriju popularne društvene igre memorije koja mu je već četiri godine stvaralačka inspiracija.

– Pred protivnicima stoji set parova karata okrenutih naličjem nagore, a oni, otkrivajući sa što manje poteza gde se koja karta nalazi, pokušavaju da memorišu položaj svake karte i tako upare što veći broj karata. Sama ideja igre bazirane na principu pamćenja predstava i predmeta veoma je stara – podsetio je autor.

On je istakao da prva dokumentovana društvena igra zasnovana na sličnim pravilima potiče iz srednjovekovnog Japana i da je važila za popularnu zabavu u najvišim slojevima ovog drevnog društva. Japanske aristokrate se nisu igrale kartama kao naši savremenici, već školjkama u čijoj unutrašnjosti su bile pažljivo iscrtavane minijature, a postojala je i verzija u kojoj su školjke umesto crteža krile ispisane stihove.

U zapadnom svetu, pojava slične društvene igre zabeležena je tek krajem 19. veka. „Sistem pamćenja” ili mentalnog treninga razvijenog 1890. godine na londonskom institutu „Pelman” imao je za cilj jačanje i razvoj uma pojedinca. Sistem, koji je svoje pobornike uglavnom imao na britanskim ostrvima tokom prve polovine 20. veka, ambiciozno je nastojao da proširi mentalne moći „u svim pravcima”, otkloni tromost i neučinkovitost uma, kao i da leči zaboravnost, depresiju, fobije...