Vođe NDH još stanuju u Mostaru
Od našeg stalnog dopisnika
Banjaluka – I mada hrvatske političke partije mnogi vide kao najgorljivije zagovornike evropejstva u BiH, gradskim vlastima u Mostaru, koje predvodi HDZ BiH, već četvrt veka ne polazi za rukom da preimenuju ulice kojima su imena nadenuta po nekadašnjim predvodnicima Nezavisne države Hrvatske i ustaškog, nacističkog pokreta.
Grad na Neretvi važio je za simbol preplitanja kultura, sa snažnim srpskim pečatom, ali i antifašističkim tekovinama, ali nikako da se reši nepristojnog balasta uprkos mnogim apelima da se to uradi. Razlozi zbog kojih imena gradskih ulica zapadnog dela Mostara – imenovane po vođama NDH početkom devedesetih u vreme postojanja Herceg Bosne – još nisu izbrisana sa gradske mape nisu jednostavni jer u tom gradu već celu deceniju nema izbora.
Deo razloga se, kako pojedini komentarišu, možda krije i u nefunkcionalnoj administraciji, iako to po mnogima ne može biti valjano opravdanje da grad Alekse Šantića i dalje na uličnim tablama nosi imena po autoru rasnih zakona u NDH Mili Budaku, ili komandantu „Crne legije” Juri Francetiću, kardinalu Alojziju Stepincu, te vojnim komandantima i ministrima u NDH Anti Vokiću i Mladenu Lorkoviću...
Poslednji primer koji je medijima pre neki dan zapao za oko u vezi sa praksom kojom mostarske vlasti teško mogu da se ponose jeste lokacija za smeštaj Agencije za istrage i zaštitu (SIPA) BiH u gradu na Neretvi. Ona će, naime, biti smeštena u Ulici blajburših žrtava. I sam Blajburg neretko je mesto susreta različitog tumačenja istorije, jer postoji uverenje da deo hrvatske javnosti isticanjem stradanja u Blajburgu opravdava i veliča ustaški režim i zlodela koja su počinjena, posebno jer među ostalim narodima vlada snažno uverenje da, najpre Zagreb, nije valjano osudio i suočio se sa zlodelima onih koji su se dominantno nalazili u blajburškoj koloni.
Bilo je u više navrata i pokušaja, kao i zahteva parlamentaraca iz Sarajeva, umetnika i gradskih udruženja, da se neumesni prekršteni nazivi izbrišu iz gradskih ulica Mostara. Početkom godine nepoznatim osobama je prekipelo, pa su skinuli ploču sa natpisom „Ulica Mile Budaka”. U jednom od ranijih pokušaja preimenovanja hrvatske su partije izražavale opredeljenje da se nazivi promene, ali su bošnjačke partije mislile da je vreme za sveobuhvatnu izmenu naziva ulica. Pa su sporne table, komentarisalo se, ipak ostale na ulicama jednog od najlepših gradova u ovom delu Evrope, a nekadašnja Šantićeva ulica u zapadnom delu grada nosi naziv po Mili Budaku, dok je drugi deo ulice zadržao stari naziv.
I mada pojedini mediji i sociolozi povremeno postave pitanje naziva i preimenovanja ulica u celoj BiH, kao i regionu, stavljajući takve poteze u kontekst indoktrinacije, jednostranog tumačenja i parcijalnog predstavljanja istorije, najčešće zamerke ipak se upućuju najistaknutijim primerima u Mostaru i ponegde u Hrvatskoj, pa se u tom svetlu ranije javno postavljalo pitanje kako bi to izgledalo kada bi se neki grad „dičio” ulicama Adolfu Hitleru ili Anti Paveliću.
Interesovanje je ne tako davno izazvao i naziv škole „Mustafa Busuladžić” u Sarajevu, imenovane po simpatizeru ustaša, protiv čega se pobunila i država Izrael, mada su pojedini glasovi među Bošnjacima iz Sarajeva tvrdili kako nema dokaza da je ovaj nekadašnji pripadnik Mladih muslimana uistinu bio sledbenik fašista.
Na sednici kantonalne skupštine na kojoj je početkom marta odluka o imenovanju te škole stavljena van snage, čulo se od parlamentaraca da je Busuladžić nesumnjivo bio sledbenik Hitlera, Musolinija i deklarisani fašista, kao što se s druge strane moglo čuti i to da je reč o „klasičnoj islamofobiji” pa je sporno samo Busuladžićevo muslimansko ime jer nema dokaza za tvrdnje o njegovoj pripadnosti nacističkoj ideologiji, pa su razlog za ukidanje odluke uglavnom nalazili u notama Izraela i prekorima SAD.
Подели ову вест
Komentar uspešno dodat!
Vaš komentar će biti vidljiv čim ga administrator odobri.
