Varošica Draginac od 1902. do 1941. godine

U galeriji „Lucida” u Čika Ljubinoj ulici predstavljene su dve dokumentarne izložbe – „Varošica Draginac od 1902. do 1941. godine” čiji je autor istoričarka Dragica Savičić i „Od slobode do stratišta” Gorana Vilića. Panoe je grafički oblikovao Slobodan Sekulić Bogdanović. Mnogobrojnim posetiocima zainteresovanim da čuju priču o stradanju naroda u ovom kraju prikazani su  istorijski dokumenti iz tog perioda koje čuvaju Međuopštinski istorijski arhiv u Šapcu, Arhiv Srbije u Beogradu i Muzej Jadra u Loznici, ali i više onih koje je autorka prikupila u starim draginačkim porodicama.

Izložba pokazuje društvenu istoriju varošice, najmanje i najmlađe po vremenu svog proglašenja, koja je taj status i ime po kraljici Dragoj dobila 1902. godine. O tom periodu istorije Draginca do sada se malo znalo. U kolektivnom sećanju stanovnika sačuvane su slike stradanja u Drugom svetskom ratu, posebno streljanja civila u oktobarskim danima 1941. godine, a po tome je i poznato stručnoj javnosti. Svoja sećanja evocirao je i arhitekta Dobrivoje Tošković, koji je kao dečak bio svedok stradanja žitelja svog mesta.

Na panoima se može videti istorijski razvoj Draginca koji je pripadao ataru sela Jarebice, a postavka osvetljava i ulogu crkve sagrađene u 17. veku, škole osnovane 1839. godine, život pod austro-ugarskom okupacijom i posle oslobođenja, političke prilike između dva rata, razvoj kulture i promene u društvenom životu varošana.

Izložbu su organizovali OŠ „14. oktobar” iz Draginca i Udruženje građana „Memorijal Draginac” pod pokroviteljstvom grada Loznice.