Više od jubileja

Rogatica – Kada crkveno zdanje obeleži pun vek postojanja, i to još u planinskom kraju, onda je to više od jubileja. Područje Borika kod Rogatice poznata je planinska vazdušna banja i turistička destinacija koju pohode istinski ljubitelji prirode, zdrave hrane i čistog vazduha.
Ljubaznošću paroha Dragiše Simića prelistavamo stranice Letopisa ovdašnje crkve Svetih apostola Petra i Pavla, koje je po sećanju parohijana Uglješe Balčaka 1970. godine obnovio tadašnji paroh Slobodan Lubarda, pošto su prvobitni Letopis uništile ustaše 1941. godine.
Nailazimo na uvodni deo u kome piše: „Sveštenik Radomir Bratić, zajedno sa parohijanima Obradom Cvijetićem, Vasom Planojevićem i Lukom Grubešićem 1907. godine, odlazi u Sarajevo gde uz dosta poteškoća uspevaju iznuditi od Austrougarske vlasti da im dodeli zemljište za gradnju crkve. Tako su za tu namenu dobili čak 22 hektara zemljišta, radi čega je odlučeno da se uz crkvu izgradi i prva školska zgrada”.

Čitamo dalje stranice Letopisa u kome piše da su glavni radovi vođeni 1909. godine, a već 1910, u nedelju po Maloj Gospojini biva osvećena.

Prvi paroh bio je Milan Petković, a prvi učitelj u školi koja je paralelno izgrađena odmah uz ovu crkvu bio je njegov brat Milorad. Tako ovo planinsko područje beleži i 101 godinu od gradnje i početka rada osnovne škole.

Crkva se dobro drži, a školska zgrada je u jadnom stanju, napuštena i sasvim dotrajala.
– Prošle godine je ova škola, koja je praktično u sklopu naše porte, predata na upravljanje opštini Rogatica. Mi očekujemo da nam je ustupe da dalje ne bi propadala, nakon čega bi je obnovili, sanirali oštećenja i iskoristili kao crkveni dom, sa delom za mali školski i etno-muzej, a bilo bi prostora i za smeštaj za zainteresovane vernika koji pohode ovu crkvu i ovaj kraj – kaže paroh Simić.

Stranice Letopisa svedoče o radovima, aktivnostima i ljudima koji su na razne načine doprineli održavanju i uređenju crkve, ali i celog ovog kraja. U njemu je zabeleženo da su pored prvog paroha Milana Petkovića, crkvu na Borikama minulog veka opsluživali sveštenici Dušan Miličević, Jovo Ajvazović, Aleksa Popović, Dušan Veselinović, Dragomir Petrović, Milivoje Mandić, Dragiša Topalović, Neđo Janjić, Radoje Tuba, Marko Bilinac, pa sve do Dragiše Simića, dok je odmah po završetku Drugog svetskog rata u njoj službovao i monah Vitalije.
Paroh Simić nam pokazuje i vrednu ikonu Svetog Velikomučenika Stefana, koju čuvaju s posebnom pažnjom, a koju su 1963. godine pronašli u obližnjoj šumi bračni par Ljuban i Ratka Prorok.
– Ne zna se odakle se tu našla i iz kog perioda potiče. Prilično je očuvana, a manja oštećenja joj ne umanjuju vrednost i lepotu. Sa posebnom pažnjom čuvamo i ikonu Bogorodice sa Isusom Hristom koju su ustaše probile puščanim zrnom i rasparale bajonetom 1941. godine. Prilikom obnove crkve nameravali su je restaurirati, ali je na inicijativu bivšeg mitropolita dabrobosanskog Vladislava odlučeno da ostane u takvom stanju, kao svojevrsno svedočanstvo vandalizma i zločina u jednom teškom vremenu po srpski narod – naglašava Simić.
Na Borikama je prošle godine, na Petrovdan, održavana velika crkvena svečanost na kojoj je obeležen vek od gradnje ovog hrama, na kojoj je svetu arhijerejsku liturgiju služio njegovo visokopreosveštenstvo mitropolit dabrobosanski gospodin Nikolaj.

Slavko Heleta
--------------------------------------------------------------------

Vetar oduvao zapisnik

-Dok je odbor za gradnju zasedao u Brankovićima, selu od Borike udaljenom oko tri kilometra, i dogovarao gde da prave crkvu, vetar je oduvao zapisnik koji je, čuvajući stoku, pronašla jedna čobanica. Nakon toga je odlučeno da se zatraži upravo ovo zemljište i gradi crkva na današnjoj lokaciji, jer su to smatrali Božijom promisli – priča Simić dodajući kako su tačno vek nakon toga Brankovići ipak krajem prošle godine dobili novu crkvu, čiji se završetak planira tokom ove godine.