Papagaji koji vole blizinu državnog vrha

Od našeg dopisnika

Atina – Zeleni papagaji iz centra Atine već četiri decenije ne napuštaju guste krošnje Nacionalnog parka i često zalutaju preko puta, do simsa i prozora kancelarija grčkog predsednika i premijera, kao i poslanika u parlamentu. Zato ih zovu „papagaji Maksimosa (naziv za kancelariju grčkog premijera)” – jer su verni i godinama joj dolaze tako blizu ne vodeći računa o tome ko kojoj partiji pripada. Neretko u šali kažu da i oni vole blizinu grčkog državnog vrha.

Ove ptice su u glavnom gradu Grčke već formirale čitavu koloniju na drveću koje okružuje najuži centar jer im, po rečima naučnika iz Ornitološkog saveza, odgovara klima u Atini. Ima ih dve vrste, zeleni papagaji koji poreklo vode iz Azije i sivozeleni kojima je postojbina u Južnoj Americi, u oblasti Amazona. Ovih drugih je mnogo više, brzo se razmnožavaju i osvajaju i druge, severnije delove grada.

„Papagaji su se u Atini pojavili krajem osamdesetih godina i od tada je ne napuštaju. Sve ih je više i očigledno je da su ovde našli idealne uslove za reprodukciju jer kolonija brzo raste. Sada ih, sem u Nacionalnom parku, sve više ima i na brdu Likavitos, koje je najviša tačka u gradu, ali lete i prema severnijim delovima grada, gde je temperatura niža za nekoliko stepeni”, kaže Lefteris Stavrakas, stručni saradnik Ornitološkog saveza, i naglašava da papagaji nisu doleteli u Grčku, već da su prvobitno bili pušteni iz kaveza.

Naime, prema njegovoj priči, tih osamdesetih godina na starom aerodromu koji se tada nalazio u priobalnom delu Atine, samo desetak kilometara udaljenom od centra, prilikom pretovara otvorio se kontejner u kome su u kavezima bili zeleni papagaji iz Južne Amerike. Kako su i kavezi bili polomljeni, ptice su izletele. Najpre su se nastanile u priobalju, ali ih je vrućina oterala severnije, ka gustim krošnjama u centru grada. Po rečima Stavrakasa, kasnije je bilo i drugih slučajeva kada su vlasnici sami puštali ptice iz kaveza ili su one uspele da im pobegnu. Društvo su lako nalazile u već formiranoj koloniji u Nacionalnom parku, koji je postao njihovo osnovno prebivalište.

„Glasni su, turisti se često iznenade jer ne znaju o čemu je reč, ne vide ih od zelenila. Druže se s golubovima i s njima skupljaju hranu sa zemlje. Poslednjih godina organizuju se posebne ture za turiste koji žele da upoznaju retke i mnogobrojne vrste ptica koje žive u Atini”, kaže Stavrakas.

Prema zvaničnoj statistici, u Atini živi oko 100 različitih vrsta ptica. Svaki park ima svoje vrste a društvo im neretko prave kornjače, gušteri, žabe, veverice, zečevi, ježevi... U severnijim delovima grada ima i lisica, što govori o ovdašnjim idealnim životnim uslovima koje su ptice i životinje prepoznale. U Paliniju, nedaleko od Atine, nalazi se najveća farma na Balkanu i jedna od najvećih u Evropi, s preko tri hiljade ptica. Reč je o 280 različitih vrsta ptica sa svih kontinenata, od kojih je 120 vrsta u takozvanom stalnom programu razmnožavanja i čuvanja. Samo u jednoj godini razmnoženo je 1.800 ptica koje su zatim završile u evropskim zemljama ali i zoo-parkovima.

Za stanovnike i goste Atine napravljen je i specijalni katalog sa opisom retkih ptica i ukupne, prilično neobične, faune koja opstaje u ovom višemilionskom gradu na moru.