Ostavka samo Bogu

Iako narušenog zdravlja i na pragu 94. godine, patrijarh Pavle i dalje ostaje na Svetosavskom tronu. Mnogi su očekivali, a pojedine vladike na početku majskog Sabora SPC i tražile, povlačenje prvojerarha Srpske crkve koji se od 13. novembra nalazi na Vojnomedicinskoj akademiji.

Da li je, kao što pišu pojedini mediji, poglavar SPC jednoj saborskoj delegaciji koja ga je posetila poručio da on nije patrijarh German i zamolio da se udalje iz njegovog apartmana, a s drugom gotovo nije hteo da razgovara, ostaje tajna. Kako god bilo, Sabor nije dobio potpis patrijarhove ostavke, ali ni mišljenje konzilijuma lekara VMA koje bi otvorilo put za izbor 45. poglavara SPC.

Poslednjih godina, uoči svakog majskog zasedanja Svetog arhijerejskog sabora, u javnosti se zakotrlja priča o potrebi da se patrijarh povuče. Jedni govore da je sam patrijarh, čija je funkcija po crkvenim kanonima doživotna, najavljivao da će se povući kada napuni 90. godinu. Drugi, pak, tvrde kako je izjavio da „ostavku može podneti samo Bogu”. Kada je 1. decembra 1990. godine izabran za poglavara Srpske crkve bio je među episkopima koji je najmanje želeo da postane patrijarh, a to je zapisao i mitropolit Amfilohije.

A o svom izboru, kako se priča u Patrijaršiji, patrijarh je rekao: „Za vreme poslednjeg izbora – glasanja i izvlačenja iz šešira, Bogu sam se neprekidno molio da ja ne budem izabran za patrijarha. Ali, Bog nije uslišio moje molitve, a to znači da ima svoje planove sa mnom”.

Ne treba zaboraviti da je patrijarh Pavle jedan od najvećih duhovnika našeg vremena i uvažavan širom sveta. Akademik Vladeta Jerotić je za njega rekao da smo u „najgorim vremenima dobili najboljeg patrijarha”. U intervjuu „Politici” ruski patrijarh Aleksej II, za Pavla kaže da je „pravi podvižnik blagočašća” i poziva srpski narod da se objedini u molitvi za svog duhovnog oca. Episkop šabački Lavrentije je u jednom autorskom tekstu za Nin za patrijarha Pavla kaže: „Da nas on nije zaklanjao svojim molitvama pred živim Nebesima, Bog zna šta bi od nas bilo”.

Arhiepiskop pećki, mitropolit beogradsko-karlovački i patrijarh srpski Pavle (kako glasi puna titula) za 44. poglavara SPC izabran je 1. decembra 1990. godine na apostolski način, žrebom između trojice kandidata, episkopa šumadijskog Save i žičkog Stefana, posle devet krugova glasanja. Dan kasnije je ustoličen u Sabornoj crkvi u Beogradu.

Patrijarh Pavle rodio se kao Gojko Stojčević 11. septembra 1914. godine u slavonskom selu Kućanci kod Donjeg Miholjca. Rano je ostao bez roditelja. Kao veroučitelj u Banji Koviljači spasavajući jedno dete da se ne udavi u Drini u avgustu 1944. godine razboleo se i dobio tuberkulozu. Boreći se protiv opake bolesti u manastiru Vujan, Bog je uslišio njegove molitve i iscelio ga.

Zamonašio se 1948. godine u manastiru Blagoveštenje gde je dobio ime Pavle. Postdiplomske studije na Bogoslovskom fakultetu u Atini pohađao je od 1955. do 1957. godine kada je izabran za episkopa raško-prizrenskog.

Kao arhijerej na Kosovu i Metohiji, dok nije izabran za patrijarha, proveo je skoro 34 godine.