Suprotstavljanje reda i haosa

Putovanja su najbolji životni učitelji. Prostore u kojima sam boravila slikam u bojama doživljenog. Dela koja nastaju su slike suprotstavljenih osobina moje ličnosti – reda i haosa. Putovanja mi služe i za uranjanje u sopstveni unutrašnji svet koji potom otkrivam na platnima – pojašnjava umetnica Rebeka Abdagić iz Sarajeva. Ona je premijerno beogradskoj publici predstavila slike u tehnici akril na platnu na izložbi u Paviljonu „Cvijeta Zuzorić”.

Radovi su nastajali u poslednje tri godine, a najstariji među njima rađeni su na likovnoj koloniji „Sopoćanska viđenja” gde je umetnica na platno prenela svoju percepciju manastira Sopoćani i to viđenje obnovljenog manastira u toplim i jakim tonovima, dok je na drugoj slici prikazan razrušen manastir u hladnim valerima. Slikarka inspirativnim nazivima dela gradi priču otkrivajući tako svoj unutrašnji svet i dopuštajući da se emocije, kako kaže, slobodno kreću i u lavirintima svakodnevnih dešavanja nalaze svoj put. Lavirinti i jasne geometrijske forme lako se uočavaju na njenim platnima, a svojevrsna šetnja počinje upravo čitanjem naslova pokraj slika: „Izlaz”, „Propadanje”, „Uspon”, „Strah od nepoznatog”, „Rast”, „Nesigurnost”, „Toplina”, „Sazrevanje”, „Zbunjenost”, „Promena”, „Izgubljenost”, „Mir”…

– Red se očitava u čistoći plohe, jasno ograničenim površinama i arhitektonskim konstrukcijama, dok se jedna vrsta bunta javlja u izboru boje, koji je najčešće potpuno slučajan, zapravo podsvestan i preslikava osećanje prostora u kojem se nalazim. Taj je osećaj i doživljaj viđenog preveden u plohu i boju. Odsustvo čoveka je namerno i označava spokoj, ali upućuje na otuđenost ili potrebu za sabiranjem misli – istakla je umetnica.