Muzika Da Vinčijevog doba

Muzikom iz Da Vinčijevog doba, grupa „Renesans” priključuje se obeležavanju pet vekova od smrti genijalnog umetnika i pronalazača, a obeležiće istovremeno i pola veka postojanja večerašnjim koncertom u 20 časova u Skupštini grada Beograda.     – Na programu je dvorska muzika Italije i Francuske, a s obzirom na to da je Leonardo živeo i stvarao u tim zemljama sigurni smo da je slušao kompozicije koje ćemo i mi izvesti Beograđanima. Postoji podatak da je muzicirao na duvačkim instrumentima i možda je slikajući Mona Lizu svirao nešto nalik flauti i otuda taj zagonetni osmeh Đokonde – kaže šaljivo, puštajući mašti na volju, Ljubomir Dimitrijević, flautista i jedan od osnivača našeg najpoznatijeg ansambla za ranu muziku.

U ovoj godini njihovog jubileja „Renesans” je održao, ne računajući ovaj najavljeni nastup, još četiri velika koncerta sa isto toliko premijernih programa čiji je naziv „Muzika kraljevaˮ, potom su predstavili integralno izvođenje 15 srednjovekovnih igara iz starih rukopisa, tu su i „Biseri italijanskog baroka” i „Od srednjeg veka do baroka – susret svih generacija ansambla ’Renesans’”. Tu nije kraj iznenađenjima, jer su kroz jedinstveni ciklus nastupa „Kroz vekove gromovite tišine sa ansamblom ’Renesans’ˮ u Biblioteci grada Beograda održali deset muzičkih večeri, a 17. decembra sledi još jedno koje će po formi biti iznenađenje i za publiku i za same muzičare.

Kao što naš sagovornik Dimitrijević otkriva, tokom ove godine „Renesans” je objavio i tri kompakt-diska (izdavač „Maestro internacional”). Na dva su uvršćeni najveći hitovi ansambla i premijerno „Prolećeˮ renesansnog majstora Kloda le Žena, a treći disk sa naslovom „Evergrin forevrˮ sadrži neke od najvećih svetskih hitova 20. veka koje „Renesans” interpretira na istorijskim instrumentima, spajajući duhovito prošlost i sadašnjost.

Flautista Ljubomir Dimitrijević 
(Foto: lična arhiva)

O tome koliko su se tokom pet decenija menjali u „Renesansu” , Ljubomir Dimitrijević kaže:

– Naš ansambl je specifičan po tome što se bavi muzikom nastalom u periodu od 700 godina, od početka 12. do kraja 18. veka. Miša Ristić, Dragan Mlađenović Šekspir i ja smo želeli da kao studenti uđemo u tu priču o ranoj muzici. Nas je vodila ljubav i radoznalost, potom smo videli da smo imali štura saznanja o muzici srednjeg veka, renesanse i baroka. Želeli smo da saznamo više i čujemo kako ona zvuči, došli smo do nota, ali smo shvatili da su nam potrebni i autentični istorijski instrumenti. Počeli smo da šaljemo pisma na adrese retkih evropskih radionica instrumenata iz epohe, morali smo da sačekamo strpljivo da pismom stigne odgovor, a za izradu instrumenta trebalo je da prođe i godinu dana. I na kraju kada bismo ga konačno dobili tada smo strpljivo otkrivali kako se na njemu svira.

Naš sagovornik potom otkriva da danas u svom fundusu imaju oko 150 instrumenata za ranu muziku. Potom su na repertoar uvrstili i numere stare Srbije, tako da poseduju i stare instrumente na kojima se u Srbiji sviralo, njih ima oko 20.

– U srpskoj muzičkoj tradiciji imali smo nešto malo srednjeg veka sve do Stefana Lazarevića, a zanimljivo je da despot Stefan nije voleo „muzikejski rod”, putujući svirači nisu bili omiljeni i crkva ih je proganjala, dok su oni zabavljali narod i odvlačili ga od duhovnih stvari, što se i danas događa. Mi nismo imali renesansu i barok u srpskoj muzici – kaže Dimitrijević.

Centar za ranu muziku „Renesans” koji okuplja sve koji su namerni da istražuju i predstavljaju muziku srednjeg veka, renesanse i baroka, postoji od 2004. i smešten je u muzičkoj školi „Konjović” u Beogradu, tu se nalazi fond njihovih instrumenata, notnog materijala i audio zapisa. Ansambl „Renesans” ostvario je zavidnu diskografsku delatnost. Radeći u pozorištu i na filmu dao je doprinos srpskoj pozorišnoj i kinematografskoj umetnosti. Na inicijativu članova ansambla 1994. godine u muzičko školstvo Srbije uvedeno je izučavanje muzičkog nasleđa srednjeg veka, renesanse i baroka kao i ovladavanje instrumentima iz ovih epoha.