Divlja gradnja ruži Žabljak

Žabljak – Nacionalni park „Durmitor” u Crnoj Gori stihijski se uništava. Nevladine organizacije pokrenule su kampanju protiv intenzivne seče šuma unutar parka kao i bespravne gradnje u svim njegovim delovima. Uputile su pismo javnosti i institucijama kako u Crnoj Gori tako i u susednim državama i Unesku.

„Nacionalni park „Durmitor” ugrožavaju baš oni koji su zaduženi da brinu o njemu, NP Crne Gore, Zavod za zaštitu prirode i državne institucije. Umesto toga ove službe su se pretvorile u preduzeće koje seče šumu nemo posmatrajući rasprodaju i uništavanje najvrednijih ambijentalnih celina, a veliki profit od raznih taksi i turističkih programa sliva se u centralu”, kaže se u pismu NVO „Most” sa Žabljaka.

Sa dokumentarnim i terenskim izveštajima necivilizacijskog ponašanja „Most” je upoznao državne organe, Unesko, evropske institucije i svetske organizacije za zaštitu prirode.

Nacionalni park „Durmitor” u svetsku kulturnu baštinu Uneska uvršten je 1980, dok je reka Tara kao i njena kanjonska dolina Uneskovim programom „Čovek i biosfera” 1977. svrstana u svetske ekološke rezerve biosfere.

Treba li podsećati da se ovaj nacionalni park našao na udaru graditelja. Kuće se grade na području parka što potvrđuju i reči direktora NP „Crne Gore” Rada Gregovića.

– Divlja gradnja na Žabljaku već je dovela u pitanje deo koji od grada ide ka skijalištu Razvršje, Motički Gaj i Virak. On je sada praktično gradsko tkivo Žabljaka. Pokrenuli smo inicijativu da se on nađe van granica Nacionalnog parka, jer mi taj prostor više ne možemo da kontrolišemo. Reč je o području na kome su bila stara durmitorska sela. Taj deo treba uklopiti u nove planove grada i sagledati kao gradsko područje, izjavio je novinarima Gregović.

U žabljačkoj opštini prodate su desetine hiljada metara kvadratnih zemlje po ceni od 30 do 100 evra, zavisno od udaljenosti od ekološke prestonice, Žabljaka. Najtraženije su lokacije u gradu kojih više i nema, a dobro se prodaju parcele udaljene dva do tri kilometra od centra.

Sa radom odgovornih u Nacionalnom parku nisu zadovoljni u opštini Plužine. Odbornici pitaju zašto u tom Javnom preduzeću nema nijednog zaposlenog sa područja Plužina.

– Mogli su bar obezbediti mesto za čuvara, jer ovaj kraj niko bolje ne poznaje od samih Pivljana. Ti ljudi mogli bi u velikoj meri da spreče krivolov i druge nezakonite radnje . Kako je moguće da Tarom plove splavovi, voze se rafteri kroz područje parka, a da niko ne zna ko putuje i ko ubira pozamašne sume novca? Samo jedan rafter je prošle godine sa područja Foče prevezao, prema nezvaničnim podacima, više od 20.000 turista, kaže za „Politiku” Mirko Vuković, odbornik u plužinskom parlamentu.