Pobuna nije revolucija

Događaji koji potresaju SAD od 25. maja 2020. godine izazvali su veliko interesovanje u svetu, zbog značaja te države na svetske odnose. Neposredni povod pobune je policijska brutalnost kojom je izazvana smrt jednog Afroamerikanca. Takvo postupanje policije ima osnov u odluci Vrhovnog suda SAD od 1980 „da policajac može pucati i da ubije ako oseti pretnju po njegov život. Ne ako pretnja zaista postoji, naime ako on jednostavno oseti pretnju po njegov život”. Sam slučaj nije nov, ali je u sklopu pandemije koronavirusa i gubitak preko 45 miliona od 178 miliona radnih mesta izazvao je pobunu. Pobuna se proširila na više od polovine država i to većinom gde su guverneri demokrate. Posmatrajući sada stanje pobune, ista nije opasna i kao svaka pobuna osuđena je na neuspeh. Pobuna nema viziju budućnosti, nema platformu, nema strategiju i nema vođe. Ovo je sukob partijskih elita. Pobune počinju kao mirne demonstracije, pa kako  se približava noć, na kraju mirnih demonstracija počinju pljačke uz učešće ,,mirnih demonstranata''. Ovakva postupanja „pobunjenika” u SAD nisu nova. Nakon nestanka struje 1977 Njujorku, nereda 1992 u Los Anđelesu, 2014 u Fergusonu nastaje „neprihvatljiva eskalacija nasilja” sa razbijanjem i pljačkanjem, što se i sada ponavlja. Posle toga se počisti staklo obnove se izlozi i sve se nastavlja po starom. Bunt izaziva rasizam, socijalna nepravda, koji su sistemskog karaktera, koji je ugrađen u temelje SAD od njenog nastanka.  Dosadašnja izborna alternativa je promena od demokrata do republikanaca i obratno a da se ništa ne promeni. Oni što govore o građanskom ratu i revoluciji su na poziciji velike politike a ovo je samo gubitak SAD liderstva u međunarodnim poslovima. Ovi događaji ukazuju da je američko društvo ušlo u period unutrašnjeg haosa izazvanog političkim sukobom propadajućeg liberalnog sistema zasnovanog na finansijskim i berzanskim mahinacijama, nasuprot vaspostavljanja realne ekonomije i ozdravljena društva. Promena vlasti u SAD je nemoguća bez  „američke ambasade u SAD da prizna uličnu vlast” kao legitimnu što se uvek dešavalo u dosadašnjim „cvetnim uličnim revolucijama” u svetu.

Mitar Radonjić,
Novi Sad