Crteži Mrđana Bajića

Višegodišnja uspešna saradnja našeg eminentnog vajara i profesora Mrđana Bajića i beogradske Galerije „Rima” se nastavlja. Nakon izložbi crteža i skulptura organizovanih u kragujevačkom izložbenom prostoru i monografije „Mrđan Bajić 2D = 3D”, koja je nedavno ugledala svetlost dana u izdanju ove kuće, od danas će publici biti dostupna izložba njegovih crteža i u beogradskom galerijskom ogranku. Imajući u vidu trenutnu epidemijsku situaciju, svečanog otvaranja neće biti, a izlagački prostor u Pariskoj 8 biće otvoren u redovnom terminu – od 12 do 20 sati.

Sve do 30. jula poštovaoci Bajićevog svestranog stvaralačkog opusa moći će da obiđu dva galerijska nivoa i vide grupu crteža velikih formata koji su nastali u proteklih nekoliko godina. Pored najnovijih, u okviru postavke biće izloženi i crteži iz ranijih stvaralačkih faza, kako bi se značaj i uloga crteža u njegovom stvaralaštvu – a oni su neodvojiv segment njegovog vajarskog rada – sagledali hronološki i problemski iz više perspektiva.

Marija Stanković, istoričarka umetnosti i kustoskinja beogradske Galerije „Rima”, podseća da je crtež kao medij prisutan od samih početaka Bajićeve umetničke prakse, evocirajući njegove reči iz 1983, izgovorene prilikom prve samostalne izložbe u Galeriji Doma omladine u Beogradu: „Crtež je prirodna pojava. Crtanje teče kao priprema, uporedo ili mešajući se u vajanje; crtež kao učesnik u prizoru (pretvaranje istog u slično); ili, pak, crtež kao samostalna varijanta.” Ona posmatra Bajićeve crteže velikih formata kao poziciju „između slikovnog supstituta i simulacije skulptotekture”, imajući u vidu likovne kvalitete crteža i simboličku upotrebu boje, kao i kolažno tretiranje papira koje navodi na osećaj trodimenzionalnosti crteža.

I dodaje: „Ovu izložbu možemo interpretirati i kao gradaciju mikro i makro društvenih situacija u kojima je moguće otkriti sukobe, agresiju, fragmentarnost, nestabilnost i semantičku složenost ličnog, nacionalnog, umetničkog i kulturnog nasleđa.”

Tokom trajanja postavke planirana je i promocija pomenute monografije, u kojoj su o Bajiću opširno pisali Olivije Kaplen, Antonelo Tolve i Branka Arsić.