U Vukovom Tršiću za nezaborav

Vukov zavičaj i celo Podrinje, kao granično područje, mnogo su stradali u oba svetska rata. U samom Tršiću, sem nadgrobnih spomenika rasejanih po seoskim grobljima, nema obeležja žrtvama ratnih zločina na masovnim stratištima. O stogodišnjici početka Velikog rata (1914–2014) grupa građana, uz saglasnost Saveta Mesne zajednice Tršić, pokrenula je inicijativu da bude obeležena masovna grobnica iz avgusta 1914. koja je sačuvana nepreorana, ali zapuštena, bez ikakvog oznake, prepuštena zaboravu. Zbog određenih nepremostivih prepreka to nije bilo moguće, pa je skromno spomen-obeležje u vidu velikog drvenog krsta postavljeno na groblju u Tršiću, koje je podjednako udaljeno od te grobnice i od masovnog stratišta iz Drugog svetskog rata iz oktobra 1941. kod nekadašnje osnovne škole u Tršiću, na mestu gde je podignuta privatna građevina.

Godine 2016, o sedamdeset petoj godišnjici ponovljenih ratnih zločina (1941–2016), postavljeno je na istom groblju u Tršiću još jedno spomen-obeležje, takođe u vidu drvenog krsta visine tri metra, sa odgovarajućim natpisom. Ova dva spomen-krsta na groblju u Tršiću samo su podsećanje na dug prema masovnim nevinim žrtvama ratnih zločina iz dva svetska rata, dug koji treba ispuniti radi trajnog sećanja sadašnjih i budućih generacija. Da sve opet ne bi palo u zaborav, ista uporna grupa građana počela je od stogodišnjice završetka Prvog svetskog rata 2018. godine, a zatim i sledeće 2019, da uoči Vukovog sabora održava parastos uz polaganje venaca na skromna spomen-obeležja nevinim žrtvama. Ove godine, u subotu 19. septembra, uoči Vukovog sabora, organizovanje parastosa i polaganje venaca preuzeo je novi Savet Mesne zajednice Tršić sa predsednikom Brankom Marjanovićem na čelu.

Tako je najzad završena pre nekoliko godina pokrenuta (samoinicijativna, ali ne privatna) misija desetočlane grupe građana, od kojih dva više i nisu u životu. Novom Savetu Mesne zajednice Tršić ostaje u amanet da se izbori za postavljanje odgovarajućih trajnih spomen-obeležja na dva masovna stratišta iz dva svetska rata.

Radovan Banjanac, Slobodan Dobrilović