Dvadeseti vek – stoleće genocida

Reč genocid je složena od grčke imenice genos (rasa, pleme) i latinskog glagola cide (ubiti). Prvi put je ovu reč upotrebio jevrejski advokat u Poljskoj Rafael Lemkin 1943. godine. Posle Drugog svetskog rata, 1948. godine donesena je međunarodna Konvencija o sprečavanju i kažnjavanju genocida, prema kojoj je zločin genocida definisan u članovima II i III.

Član II: a) Ubijanje pripadnika grupe (određenog naroda); b) Uzrokovanje teških telesnih i mentalnih povreda pripadnicima grupe; c) Namerno podvrgavanje grupe takvim životnim uslovima koji prouzrokuju njeno potpuno ili delimično uništenje; d) Uspostavljanje mera s namerom sprečavanja rađanja u okviru grupe; e) Prirodno premeštanje dece iz jedne u drugu grupu.

Član III: a) Genocid; b) Plan za izvršenje genocida; c) Direktno i javno podsticanje na izvršenje genocida; d) Pokušaj genocida; e) Saučesništvo u genocidu.

Dakle, konvencija štiti četiri grupe : nacionalnu, etničku, rasnu i religioznu.

Do 20. veka počinjeno je nekoliko genocida: nad Indijancima u Americi, Aboridžinima u Australiji i domorocima u Africi (pretvaranje u roblje i prevoženje preko Atlantika u Ameriku, gde su do Građanskog rata radili kao robovi).

U 20. veku, za vreme Prvog svetskog rata, Austrougarska imperija ubila je za četiri godine ratovanja trećinu Srba svih uzrasta i oba pola. Da je kojim slučajem ova imperija ostala na Balkanu nekoliko decenija, srpska nacija bi nestala. Ali istorija je napravila preokret i Srbi su sa saveznicima proterali s Balkana ovu imperiju, koja je rasparčana na desetinu manjih država. Turska je pobila i proterala oko 1.200.000 Jermena. I ova imperija proterana je s Balkana u Malu Aziju i na Bosfor.

U Drugom svetskom ratu naci-fašistička Nemačka i njen vođa Adolf Hitler, najveći zločinac u istoriji svih civilizacija, sa svojom soldateskom za četiri godine ubili su dvadeset do trideset miliona stanovnika SSSR-a, a šest miliona Jevreja pobijeno je u gasnim komorama (Holokaust). Amerikanci su u avgustu 1945. godine bacili atomske bombe na japanske gradove Hirošimu i Nagasaki i usmrtili oko 200.000 civila, a radioaktivni otpadni materijal proširio se na veliki prostor Japana, gde i danas deluje na biološke sisteme.

U drugoj deceniji 21. veka Amerika i NATO bacili su na Balkan (Srbija, BiH, CG) nekoliko desetina tona osiromašenog uranijuma, dok su u prvom i drugom zalivskom ratu na Irak bacili 2.700 tona osiromašenog uranijuma. Kako je osiromašeni uranijum (U-238) kancerogeni i mutageni agens, indukuje kancerogenezu i rađanje potomaka s psihofizičkim malformacijama, kao i sterilitet. Uranijum 238 ima vreme poluraspada od 4,5 milijardi godina i njegovo dejstvo na biološke sisteme i čoveka je trajno, čime je počinjen genocid sui generis.

U kvislinškoj monstrum-državi, tzv. Nezavisnoj državi Hrvatskoj (NDH) od 1941. do 1945. godine na monstruozan način, prema Vladimiru Dedijeru, ubijeno je oko milion Srba svih uzrasta i oba pola. Ustaški logori u NDH predstavljali su pakao na zemlji, posebno Jasenovac. U Tuđmanovoj Hrvatskoj pobijeno je i proterano sa svojih vekovnih ognjišta 250.000 Srba, koji su pre Drugog svetskog rata činili 40 odsto stanovnika Hrvatske. Reč je o svojevrsnom genocidu, kojim se Hrvatska praktično „očistila” od „remetilačkog nakota” (A. Starčević) – od Srba.

Postavlja se pitanje kako se odnositi prema narodima koji su iznedrili toliko zločinaca koji su mogli da izvrše tako ogroman genocid nad drugim narodima. Interesantno je primetiti da su izvršioci navedenih genocida pripadnici hrišćanske evropske i američke civilizacije.

Isus Hrist, razapet na krstu na Golgoti, rekao je za svoje dželate, rimske legionare: „Oprosti im, Bože, ne znaju šta rade.” U Bibliji piše: „Ko tebe kamenom, ti njega hlebom.” Ako bi se naša civilizacija odnosila prema izvršiocima genocida po navedenim citatima iz Svetih knjiga, onda bi ruski narod trebalo da hrani nemački narod borščom, a srpski narod da hrani hrvatski kačamakom. Da je Isus Hrist prisustvovao zločinačkim seansama u Jasenovcu nad Srbima, Jevrejima i Romima, najverovatnije ne bi poslao poruku koju je na Golgoti poslao svojim dželatima.

Prof. dr Slobodan Čikarić,
univerzitetski profesor u penziji