Lola Ribar umesto Svetogorske

U ime „svih nas iz pedeset i neke”, kojima Skoj i skojevci, bivši i sadašnji, nisu izbrisali istorijsko pamćenje i nacionalnu svest, smatram da je predlog novog Skoja da se Svetogorska ulica u Beogradu ponovo nazove po komunističkom vođi i „ikoni” jugoslovenske levice Ivi Loli Ribaru najblaže rečeno iritantan.

U vreme komunističkog jednoumlja (diktature) sledeće ulice, ustanove, škole i dr. u Beogradu nosile su imena braće Ribar i njihovog oca dr Ivana Ribara: Osnovna škola „Braća Ribar” (sada OŠ „Kralj Petar Prvi”), Osnovna škola „Dr Ivan Ribar” u naselju Bežanija, Ulica dr Ivana Ribara u Novom Beogradu, Ulica Lole Ribara (sada Svetogorska), Gimnazija „Lola Ribar”, apoteka „Lola Ribar” (u zgradi pored hotela „Moskva”, u kojoj je sada prodavnica Srpske pravoslavne crkve. Apoteka je pre Drugog svetskog rata pripadala ocu Slobode Trajković, verenice Ive Lole Ribara), Fabrika alatnih mašina „Lola Ribar a. d.” u Železniku, Ulica Lole Ribara, takođe u Železniku, Trg Lole Ribara u Mladenovcu... Nisam naveo ulice nazvane po Ivi Loli Ribaru u prigradskim naseljima oko Beograda, kojih sigurno ima.

Na kraju, pitanje za „nove” skojevce: Zašto se nisu založili da se Ulica kralja Milana ponovo preimenuje u Ulicu maršala Tita? Tito je svakako daleko zaslužniji za jugoslovenski komunistički pokret od Lole Ribara, s obzirom na to da ga je nadživeo za čitavih 37 godina, a imajući u vidu i njegove zasluge za komunistički pokret, kako god da se danas ocenjuju.

S obzirom na to da je Svetogorska ulica pedeset godina bila nazvana po Loli Ribaru, to mu je sasvim dovoljna počast, bez obzira na to što ni on ni njegov brat, a ni otac, nisu ničim zadužili srpski narod u celini ni Beograd.

Aleksandar Bertolino,
Beograd