Životno delo bez patenta

Otac Pavlovićeve masti, najpoznatije kreme za negu dečije kože je dr Živorad Žika Pavlović, koji je rođen 1905. godine u Ljigu. Gimnaziju je završio u Valjevu, a Medicinski fakultet i specijalizaciju pedijatrije u Beogradu. Od 1936. godine bio je lekar grada Beograda. Uoči Drugog svetskog rata seli se u Beograd i postaje rukovodilac Doma za nezbrinutu decu u Zvečanskoj ulici. Požrtvovani lekar je poželeo da i sam uradi nešto za negu bolesne i napaćene dece posle rata, pa 1946. godine po sopstvenoj recepturi pravi svoje životno delo i ponos naše farmakologije i medicine – poznatu Pavlovićevu mast. Iste godine Ružica Resanović, magistar i upravnik apoteke „Veljko Dugošević“ omogućuje da se započne sa pravljenjem ove masti. Njena blagotvorna dejstva su odmah primećena i opšte prihvaćena, prvo u Beogradu i Jugoslaviji, a onda u ostalim evropskim gradovima pogođenim ratnim strahotama. Trst, Rim, Pariz, Moskva i Berlin spremno prihvataju novi „lek“, a naši ljudi, iseljenici, trgovinska preduzeća i ambasade odnose ovu, po dobru, čuvenu mast u najdalje krajeve. Predan svom poslu dr Žika Pavlović ovaj sofisticirani preparat za života nije stigao da patentira. Umro je 1979. godine, a ovaj proizvod je imenom, recepturom i žigom zaštitio dr Vojislav Pavlović, takođe specijalista pedijatrije i sin dr Žike Pavlovića. Tek u decembru 1997. godine dobijena su potrebna odobrenja i proizvod je zvanično zaštićen.