Eparhijski centar za duhovnu muziku u Beču poneo ime akademika Dimitrija Stefanovića

Pančevo – Sa blagoslovom njegovog preosveštenstva episkopa austrijsko-švajcarskog Andreja, početkom godine u Beču je osnovan Eparhijski duhovno-obrazovni centar za crkvenu muziku koji nosi ime Dimitrija I. Stefanovića, akademika i horovođe Pančevačkog srpskog crkvenog pevačkog društva, najstarijeg na Balkanu, osnovanog davne 1838. godine. Rad centra pokrenut je iz potrebe za razvojem kvaliteta horskog i pevničkog izvođenja bogosluženja kao i napretka, očuvanja i popularizacije srpske crkvene muzike i kulture. Cilj je, kako se navodi, ujedinjavanje dosadašnjih napora i pružanje organizacione, finansijske i informacione potpore neophodne za opstanak srpskog identiteta i kulturnog nasleđa na prostorima Eparhije austrijsko–švajcarske.

U čast akademika Stefanovića, Eparhijski centar će se posvetiti istraživanju i restauraciji duhovne muzike, organizovanju međunarodnih susreta pevača i dirigenata, kreiranju i održavanju intenzivnih kurseva, koncerata, festivala i drugih kulturnih manifestacija. U ovoj godini će tako biti realizovani susreti crkvenih muzičara iz Srbije i dijaspore, intenzivne horske i pevničke radionice, onlajn škola pojanja, dečja letnja muzička škola, gostovanje hora iz Srbije, duhovna predavanja i biti publikovani pevnički notni zbornici. Prvi događaj u organizaciji centra, 4. Susreti crkvenih muzičara dijaspore i matice u Beču, biće održani od 16. do 19. februara, a iz bogatog programa, kako se napominje, izdvajaju se horska i pevnička radionica i radionice vokalne tehnike i dirigovanja, predavanje „Liturgijski tekst, njegovo značenje i tumačenje”, razgovori i razmena znanja i iskustava.

Akademik Dimitrije I. Stefanović bio je direktor Muzikološkog instituta SANU pune dve decenije, sekretar Odeljenja za scenske umetnosti i muziku i potpredsednik Matice srpske i generalni sekretar SANU. Svoj naučnoistraživački rad prvenstveno je usmerio proučavanju pravoslavne crkvene muzike – vizantijske i staroslovenske, a posebnu pažnju otkrivanju, transkripciji, kritičkom vrednovanju i objavljivanju srednjovekovnih dokumenata. Uz oko 200 studija na srpskom, engleskom, nemačkom, francuskom i ruskom jeziku, priredio je tri knjige notnih zapisa, uredio nekoliko zbornika radova, recenzirao niz muzikoloških monografija i zbornika, ali se i kontinuirano bavio izvođenjem stare i novije crkvene muzike. Dirigovao je Pančevačkim srpskim crkvenim pevačkim društvom, povremeno horom Prvog beogradskog pevačkog društva i Bogoslovije Sveti Sava u Beogradu i vodio hor Beogradski madrigalisti, Studijski hor Muzikološkog instituta SANU, sa kojim je pojao na velikom broju bogosluženja u pravoslavnim crkvama u Srbiji i inostranstvu.

Akademik Dragoslav I. Stefanović nosilac je Ordena Svetog Save prvog stepena, odlikovanja ruskog i rumunskog patrijarha, više gramata i priznanja eparhijskih arhijereja, Krsta za zasluge sa lentom SR Nemačke, zlatne značke Muzičke omladine Jugoslavije i dobitnik je nagrade „Dositej Obradović”.