Kać nekad i sad

U julu 1995. godine, sa statusom izbeglice iz brdovite Bosne, za novo mesto boravka odabrao sam ravničarski Kać, prigradsko naselje Novog Sada. Po broju stanovnika (oko 15.000), prostoru koji zauzima i drugim obeležjima, Kać mi je ličio na pravi gradić. Međutim, njegov centar bio je pravo seosko ruglo.

Od zgrade Doma zdravlja do Crkve Svetog Nikolaja, štrčala je oronula i napuštena zgrada nekadašnjeg Doma kulture. Na nju su se naslanjale sklepane pijačne tezge. Tu je bio i buvljak na kojem se moglo naći sve, od igle do naftnih derivata u flašama.

Zahvaljujući rodonačelniku Rukometnog kluba Jugović (1984. ušao u prvu ligu SFRJ) Mići Lončaru, Kać je 2000. godine dobio velelepnu sportsku halu „Hram”. U njoj je Jugović nastavio takmičenje u sadašnjoj Arkus ligi, a već 2001. godine dostigao je vrhunac svog postojanja. Pobedom protiv švajcarske ekipe Vintetur u finalu, osvojio je evropski „Čelendž kup”.

Hala je u sklopu objekta „Svetosavski dom”, u kojem se nalazi još desetak lokala različite namene, a pored njega se nalaze fontana i prostor za dečje igre. Taj novi objekat izgrađen je na prostoru koji je zauzimala pomenuta stara i zapuštena zgrada. Arhitektonskim rešenjima i sveukupnom funkcionalnošću, novi objekat predstavlja pravi centar Kaća, na kojem mu mogu zavideti mnogi gradovi u Srbiji.

Kao što je Mića Lončar zaslužan za izgradnju Svetosavskog doma, tako je i Gojko Kunovac (1940–2010) zaslužan za proširenje (za dva metra) i presvlačenje asfaltom puta od Radne industrijske zone na ulazu u Kać do izlaza prema Budisavi, u dužini od šest kilometara, s biciklističkom stazom i ivičnjacima. Radovi su izvedeni 1997/98. godine.

Početkom devedesetih godina prošlog veka je započeta, a 1995/96. godine završena gasifikacija Kaća i su izvedeni kućni priključci na gasnu mrežu.

Godinama najavljivana, izgradnja kanalizacije u Kaću započeta je 2010, a završena 2013. godine. Kao i za priključke gasa, građani su u više rata otplaćivali novčanu vrednost kućnog priključka na glavni kolektor.

Navedeni krupni komunalni zahvati rađeni su u mandatima više gradonačelnika Novog Sada, predsednika Saveta MZ i drugih organa vlasti, koji su bili iz raznih političkih stranaka. Svi su oni u izbornim kampanjama istupali s ličnim obećanjima za realizaciju takvih projekata. Međutim, ta obećanja ispunjavali su najviše zahvaljujući volji, samoodricanju i solidarnosti građana novosadske opštine. Kao primer za to može poslužiti transparentno zatvaranje konstrukcije finansiranja projekta kanalizacije u Kaću 2010. godine. Tadašnji gradonačelnik Igor Pavličić (DS), istupio je pred odbornike Gradske skupštine s uslovnim predlogom: „Ako ne glasate za povećanje cene vode (oko 30 odsto), Kać neće dobiti kanalizaciju”. Taj predlog je usvojen i do kraja 2011. godine oko 60 odsto kaćkih domaćinstava je dobilo kanalizaciju. Preostali deo Kaća dobio je priključke u naredne dve godine, u mandatu gospodina Miloša Vučevića (SNS).

Navedene investicione aktivnosti u poslednjoj deceniji prošlog veka izvedene su u vreme trajanja dva mandata predsednika Saveta MZ gospodina Paje Dobanovačkog.

Ipak, pored svega istaknutog, postoji nešto što baca ljagu i bruku na lepši izgled centra u Kaću, a pešacima pravi problem. To je deo pešačke staze na samoj „tromeđi” ispred tri objekta: Sportske hale „Hram”, apoteke i Doma zdravlja. Greškom izvođača i nadzora radova, na uzanom prolazu između parkinga i betonske podzide (koja ničemu ne služi), postoji ulegnuće u kojem se zadržavaju voda, lišće i drugi otpaci koji se pretvaraju u kaljugu. Već tri godine odgovorna lica iz tri navedena subjekta i Saveta MZ nisu uspela da se dogovore o održavanju čistoće ispred njihovih objekata.

O svemu navedenom i ostalim oblastima života u Kaću, svoje građane informiše lokalni list „Kaćke novine”, koji je počeo da izlazi 1994. godine. Osnivači su bili Teniski klub Jugović i Živan Žica Milutinov, koji je i sadašnji glavni urednik. Prvi urednik bio je Milan Grbić, a vrsni saradnici bili su: Svetlana Gusman, Steva Jovanović, Pela Čegar, Ana Jovičić, Franja Šnautil, mr Boško Brzić i Vladimir Spremo.

Svetko Latinović,

Kać