U Lelejskoj gori Sveta trojica ne zvoni

Kolašin – U lipovskoj dolini, desetak kilometara od Kolašina, u selu Blatina davne 1897. godine u vreme vladanja Nikole Prvog Petrovića na temeljima crkve Save Nemanjića podignuta je prelepa crkva Svete trojice. Sagradiše je od klesanog kamena, od temelja do zvonika nepoznati neimari uz pomoć ljudi ondašnjih opština Plana, Vojkovići, Drijenak, Blatina, Bistrica, Migalovica i Lipovo gornje.

Da ni kamenu nije lako kada mu čovek okrene leđa svedoče ispucali zidovi ove pravoslavne bogomolje, svod i zvonik u fazi rušenja, krov koji prokišnjava, dok je unutrašnjost objekta „preoralo vreme”.

Lepi ikonostas, plav kao nebu podaren, poklonio je, niko drugi do Njegovo visokopreosveštenstvo mitropolit crnogorski Mitrofan Ban. Tako piše na ikonostasu bez ijedne ikone koji su nadaleko poznate lipovske mrzlice decenijama „iskušavale”.

Da pre desetak godina Crkveni odbor uz pomoć opštine nije temelje otkopao, utvrdio i povezao armiranim betonom, danas bi verovatno naša kamera snimila samo gomilu prelepo isklesanog kamena.

„Temelje smo sanirali i u toku je prikupljanje para za nastavak radova. Najpre moramo prezidati svod i zvonik koji su skloni rušenju. Potom moramo komplet izmeniti krovnu konstrukciju i pokriti crkvu”, priča nam predsednik Crkvenog odbora Vučeta Šuković. – Mitropolija je sa Opštinom Kolašin potpisala ugovor o obnovi ali to nešto sporo ide”.

Da bi crkva Svete trojice bila potpuno obnovljena potrebno je obezbediti oko 50.000 evra. Odbor za obnovu nema potreban novac, ali je svestan činjenice da se ne sme više čekati sa sanacijom, jer će možda već prvi snegovi dovršiti ono što je pre mnogo godina započeo zub vremena.

„Zanimljivo je”, priča nam dalje Šuković, „da je prilikom okopa temelja i podizanja podova – kamenih ploča, pronađen ogromni, lepo isklesani kamen, a ispred južnih vrata brojne kosti, ali to nije zanimalo ljude iz Zavoda za zaštitu spomenika Crne Gore”.

(/slika2)Pored crkve sagrađen je drveni zvonik i tu pohranjena zvona. Verovalo se zakratko.

A kada je reč o ovom hramu zaboravilo se da je 1966. godine, upravo oko ove crkve snimljena većina kadrova filma „Lelejska gora”, urađenog po istoimenom romanu književnika Mihaila Lalića. Ispred filmskih kamera stali su svi žitelji ovog i okolnih sela. Prvi put od 1945. godine u Lipovskoj dolini deca četnika su glumila partizane i obrnuto. Jedino je ostala ne snimljena scena kako pare „peglaju” nesporazume istorije.

„Sećam se, bilo je to 1966. godine kada se snimala „Lelejska gora”. Čujem traže statiste te odoh i ja da zaradim. Plaćali su veću dnevnicu nego kosačku – priseća se Vučeta Šuković. – Veli mi režiser – idi tamo i drži baklju. Ja se prićutah i kasnije odoh kući. Celo selo statira. Bogami, sutra mi daše dobru dnevnicu”.

Odlazimo iz doma Vučete Šukovića uvereni da se podno planine Vučja, Sinjajevine, na obalama reke Plašnice u Lelejskoj gori ponovo čuju zvona sa crkve Svete trojice. Ili, nam se to, ipak samo čini.

Novica Đurić