U našoj zemlji još bez obolelih od virusa Zapadnog Nila

Na teritoriji Srbije još nisu registrovani potvrđeni slučajevi obolevanja od groznice Zapadnog Nila, saopštio je Institut za javno zdravlje Srbije „Dr Milan Jovanović Batut”. U našoj zemlji intenzivni nadzor nad ovom bolešću sprovodi se od juna do prve polovine novembra, a pasivni nadzor u ostalom periodu godine. Imajući u vidu iskustva, kako okolnih, tako i naše zemlje, prvi oboleli se registruju uglavnom u drugoj polovini jula, a najveći broj slučajeva se prijavljuje tokom avgusta.

Groznica Zapadnog Nila je virusno oboljenje koje se prenosi ubodom zaraženog komarca. Glavni vektor, odnosno prenosilac je Culex pipiens, vrsta komarca koja je odomaćena i kod nas. Rezervoar zaraze su različite vrste ptica, u kojima se virus održava, dok je čovek slučajni, odnosno takozvani slepi domaćin i infekcija se sa njega dalje ne prenosi.

– Infekcija virusom Zapadnog Nila je zvanično prvi put registrovana u humanoj populaciji na teritoriji Srbije krajem jula 2012. godine. U periodu od 2012. do 2022. na našem području registrovano je 1.296 slučajeva groznice Zapadnog Nila. U istom periodu beleži se i 126 smrtnix ishoda koji se mogu dovesti u vezu sa obolevanjem od groznice Zapadnog Nila – ističu u Institutu „Batut”.

Većina osoba (80 odsto) inficirana virusom Zapadnog Nila nema nikakve simptome i znake bolesti. Kod manjeg procenta zaraženih osoba (približno 20 odsto) simptomi podsećaju na oboljenje slično gripu, sa naglom pojavom povišene telesne temperature, glavoboljom, bolovima u mišićima i zglobovima, umorom, blagim prolaznim osipom i limfadenopatijom. Međutim, kod pojedinih osoba dolazi do nastanka aseptičnog meningitisa ili encefalitisa, odnosno neuroinvazivnog oblika bolesti, koji zahteva hospitalizaciju. Simptomi ovog oblika bolesti su glavobolja, ukočen vrat, tupost, dezorijentisanost, koma, tremori, konvulzije, slabost mišića i paraliza.

Nakon preležane infekcije često dolazi do razvoja dugotrajnih posledica, kao što su umor, gubitak pamćenja, teškoće prilikom hodanja, mišićna slabost i depresija. Letalitet je veći kod starijih osoba, naročito kod osoba iznad 80 godina.

Da bi slučaj infekcije virusom Zapadnog Nila bio potvrđen kod pacijenta uz ispoljenu kliničku sliku neuroinvazivnog oblika bolesti (meningitis, encefalitis, meningo-encefalitis), neophodno je da se potvrdi prisustvo odgovarajućih antitela u likvoru kod obolelog pacijenta.