Specijalisti za specijalizacije

Niš – Poslednjih godina, na evidenciji filijala Nacionalne službe za zapošljavanje daleko je manji broj lekara i stomatologa. Na to je značajno uticala sve razvijenija privatna medicinska praksa, otvaranje privatnih ordinacija i ambulanti, poliklinika i klinika raznih specijalnosti. Drugi faktor je bez sumnje ulaganje u zdravstvo, naročito u nerazvijenim sredinama naše zemlje. Nije nikakva tajna da je, na primer, samo sa evidencije biroa rada u Nišu, a slično je i u drugim gradovima na jugu i jugoistoku Srbije, na desetine mladih medicinskih stručnjaka posle meseci ili godina čekanja na posao, ipak odlučilo da ode u opštine sa statusom nerazvijenih lokalnih samouprava. Jer, i to se zna, u siromašnijim sredinama uz zaposlenje su nuđene i mogućnosti za specijalizaciju, odnosno pružana je šansa za napredovanje u struci i usavršavanje.

Nažalost, ima i primera kada se takva preimućstva na izvestan način zloupotrebljavaju. Nedavno je obelodanjen „slučaj” iz gradića sa krajnjeg istoka naše zemlje. Reč je o bračnom paru mladih lekara kojima je država omogućila usavršavanje, posle nekoliko godina rada u zdravstvenom centru ovog mesta. Međutim, na opšte iznenađenje kolega i rukovodstava ustanove u kojoj su radili, pred sam završetak specijalizacije oboje su dali otkaz i i na sopstveni zahtev prekinuli stalni radni odnos, jer su odlučili da se po okončanju specijalizacije vrate u Niš.

Ovaj slučaj je pokrenuo brojna pitanja. Najpre, da li ima lekara koji „s predumišljajem” odlaze iz velikih gradova u nerazvijena područja, zarad mogućnosti bržeg usavršavanja i dobijanja željene specijalizacije? A to svakako otvara i pitanja etike ljudi koji su se opredelili za najhumaniji poziv.

U svakom slučaju, neporecivo je da su „ućarili” svi oni oni koji su „preko Male Krsne” otišli u nerazvijena područja, a potom dali otkaze i spakovali kofere nakon specijalizacija o trošku države. Za razliku od svojih kolega koji su upisali volonterske specijalizacije o svom trošku, a i dalje su na evidenciji Nacionalne službe za zapošljavanje. A sva je prilika da će na birou rada i duže ostati. Oni koji imaju završenu specijalizaciju i radno iskustvo, uvek će biti u prednosti nad kolegama bez dana radnog staža.

Opisani slučaj iz gradića na istoku Srbije, koji spada u red nerazvijenih komuna, svakako nije usamljen, niti je prvi ili poslednji te vrste. Lekari koriste pogodnost koju im je sistem omogućio, da do specijalizacije dođu zahvaljujući angažmanu u nerazvijenim područjima. Sa te „odskočne daske” se vraćaju u gradske centre. U sredinama koje su im omogućile sticanje znanja i napredovanje u karijeri, građani ostaju bez kvalitetne zdravstvene zaštite. A to je već problem koji bi trebalo da podstakne nadležne da još jednom promisle da li su sadašnja rešenja celishodna, logična i etički opravdana.