Foto-sećanje na Mišu Kenona

Novi Sad – Umetnici i privrednici znali su ga kao Mišu Kenona. Krajem osamdesetih godina prošlog veka imao je u Novom Sadu najsavremeniju fotografsku radnju. Svoj mali preduzetnički posao, Miloš Ćulibrk – Miša Kenon, smestio je na bulevarski pravac kojim se i danas najčešće stiže do Železničke stanice. Ušuškan pod svodovima jedne od zgrada na tadašnjem Bulevaru 23. oktobra, današnjem Bulevaru oslobođenja, on je foto-studio vodio, kako svedoče oni koji su ga za života poznavali, sa ljubavlju, veštom zanatskom rukom, ali i nervom jednog umetnika.

U to vreme je u novosadskim kućama škljocala ruska „smena” ili „zenit”, možda nemačka „praktika”, a građani su na slikanje išli mahom u u neki od studija koji su odranije postojali. Miša Kenon imao je drugačiju ideju. Najpre, studio na bulevaru nazvan je po japanskoj optici kojoj je dodat – moglo bi se reći, ukras, veliko slovo M. (Canon M). Tako je Miša i ostao upamćen kao Kenon.

Ovde se mnogo toga moglo brzo i dobro uraditi. Kod njega su se okupljale kolege fotografi, grafičari, umetnici, ali i mali privrednici i preduzetnici, jer je tu bio jedan od prvih studija u kome su mogli da snime reklamnu fotografiju.

Doba pandemije korone odnelo je pre dve godine i taj život, ali ne i sećanje na tog zaljubljenika u fotografiju, vrsnog majstora kadra i humanistu – kako ga pamte prijatelji, fotografi i umetnici koji su na Petrovaradinskoj tvrđavi priredili memorijalnu izložbu posvećenu liku i delu Miloša Ćulibrka.

Otvaranje izložbe „Pogled sa nebesa” je danas u 19 sati u Galeriji ITD na tvrđavi, a organizator je udruženje „Mali umetnički kolektiv – MUK” iz Novog Sada.

Grafičar i art dizajner Branislav Bane Radošević koji vodi Galeriju ITD, u prošlosti urednik u Kulturnom centru Novog Sada, autor mnogobrojnih plakata, ali već niz godina samostalni likovni umetnik, kaže za naš list da je i sam dobio Mišinu pomoć kada je u grad doveo najveće svetske grafičke dizajnere.

„Prateći najnovije pojave u svetu što se tiče foto-opreme, aparata, objektiva, štampača raznih formata i mogućnosti, Miša je to imao, koliko sutra, u svom studiju. Pamtimo ga, osim kao vrsnog fotografa, i kao humanistu, dobrotvora, donatora, koji je nesebično pomagao umetnicima, školama, studentima i institucijama kulture”, navodi Radošević.

Na radovima izložbe su prikazi Novog Sada, Petrovaradinske tvrđave, Dunava, Šodroša... Kadrovi su snimljeni sa velikih visina, iz aviona, ali i sa zemlje, a prikazuju ekspanziju u prostornom i arhitektonskom oblikovanju najvećeg vojvođanskog grada.

„Fotografije snimljene vrhunskom opremom postaju artefakt trenutka. Ovi snimci su originalni dokument koji je obeležio razvoj grada u datom trenutku i vremenu”, navodi Radošević i dodaje da prizori koje nam otkriva Ćulibrk prikazuju u sasvim novom svetlu i koloritu raskoš prostora koji zauzima grad koji živi uz reku.

„Čarolija lepote grada uz reku, podno Fruške gore, dovodi posmatrača, zbog specifične vizure, do pitanja, da li stvarno živimo i šetamo tim istim gradom... Fotograf, čovek-ptica, dočarava nam vizuru Petrovaradinske tvrđave nikad viđene u našim beskrajnim šetnjama istom tvrđavom. Ovi kadrovi na gigant fotografijama neverovatnog kolorita ujedno su omaž i vizuelna poezija posvećena jednom gradu, jednoj reci i jednoj tvrđavi” naveo je Radošević.