Linta: Dačić da uputi najoštriji protest hrvatskom ministru Radmanu

Predsednik Saveza Srba iz regiona Miodrag Linta zatražio je da ministar spoljnih poslova Srbije Ivica Dačić uputi najoštriji protest ministru spoljnih poslova Hrvatske Gordanu Grliću Radmanu zbog dopisa za uklanjanje ćirilice sa nadgrobnog spomenika u Dalmaciji.

Iz Saveza Srba iz regiona saopštavaju da je ovo prvi put da jedan zvanični organ u Hrvatskoj traži uklanjanje ćirilice sa nadgrobnih spomenika što je suprotno Evropskoj konvenciji za zaštitu ljudskih prava i osnovnih sloboda, Okvirnoj konvenciji za zaštitu nacionalnih manjina i Ustavu Hrvatske.

„Direktor Kumunalnog preduzeća u dalmatinskoj opštini Vrsi pored Zadra Zdenko Kojić tražio je od starije Srpkinje u selu Poljica da u roku 15 dana ukloni ćirilicu sa nadgrobne table jer Srba u navedenoj opštini tobože nema više od trećine od ukupnog broja stanovnika kako formalno pravno stoji u Ustavnom zakonu o pravima nacionalnih manjina”, piše u saopštenju, prenosi Tanjug.

Dopis je, kako navode, upućen Srpkinji u Poljici 12. septembra, koja je podigla spomenik suprugu posle njegove smrti.

Na spomeniku su njegovo ime i prezime ispisani ćirilicom što očigledno smeta Zdenku Kojiću i još nekima, navode iz organizacije i ukazuju da se navedena zakonska odredba, na koju se poziva pomenuti Zdenko Kojić, može primeniti kada je u pitanju samo službena upotreba srpskog jezika i ćirilice.

Međutim, u ovom slučaju grobnica je porodična stvar i pojedinac ima pravo da na nadgrobnom spomeniku napiše ime i prezime ćirilicom ili da se na porodičnoj kući postavi ploča sa godinom kada je podignuta i imenom onog ko je sagradio napisanim na ćirilici.

Takve stvari ne mogu se regulisati Zakonom jer se radi o univerzalnim ljudskim pravima, kazao je Linta i istakao da je ćirilica neodvojivi deo života i tradicije Srba u Hrvatskoj koja se u najvećoj meri ne poštuje u praksi.

Pravo na ćirilično pismo je stečeno pravo, a stečena prava po Ustavnom zakonu o pravima nacionalnih manjina i međunarodnim konvencijama ne smiju da se dovode u pitanje, smatra Linta.

Potpuno je jasno, kako kaže, i to potvrđuju brojne činjenice, da u slučaju Poljica i širom Hrvatske postoji namera da se izbrišu tragovi postojanja srpskog naroda koji je devedesetih godina prošlog veka doživeo sistematsko etničko čišćenje.

Zbog toga značajan broj preostalih Srba u Hrvatskoj tekst na nadgrobnim spomenicima preminulih članova porodice ispisuju latinicom da izbegnu probleme i neugodnosti.

Linta ističe pozitivan odnos Hrvatske prema italijanskoj nacionalnoj manjini koja u Istri ima sva prava bez obzira što je zastupljenost te manjine u samo jednom gradu iznad 33 posto.

Na primer, kaže Linta, u Puli živi samo četiri odsto Italijana a u Rovinju njih 11 procenata, a sve table su dvojezične i talijanski jezik je u službenoj upotrebi.

Posebno niko ne dovodi u pitanje nadgrobne spomenike na italijanskom jeziku.

Takođe, na teritoriji čitave Istarske županije dvojezičnost je uvedena još 2001. godine tj. ravnopravna upotreba hrvatskog i italijanskog jezika, premda je po popisu stanovništva iz iste godine u njoj živjelo svega 14.300 Italijana ili oko 7 posto stanovništva.

Na popisu 1991. godine, Poljica je imala 1139 stanovnika, od čega 759 Hrvata (66,6 odsto), 272 Srbina (24 odsto), 15 Jugoslovena i 93 ostala (neopredeljena i nepoznata).

U selu živi svega nekoliko srpskih porodica.