Danas je Sveti Vasilije Ostroški
Srpska pravoslavna crkva danas obeležava Svetog Vasilija Ostroškog Čudotvorca. U crkvenom kalendaru ovaj svetitelj je obeležen crvenim slovom, a dosta vernika ga uzima za krsnu slavu.
Potekao iz Popova polja
Sveti Vasilije je rođen kao Stojan Jovanović u selu Mrkonjići (Popovo polje) u Hercegovini od majke Ane-Anastasije i oca Petra Jovanovića 28. decembra 1610. godine. Odmalena je bio ispunjen ljubavlju prema Crkvi. Kada je imao 12 godina, roditelji su ga, u strahu od danka u krvi koji su u to vreme provodili Turci nas Srbima, poslali u skroviti manastir Zavalu, u kom je igumanovao njegov stric Serafim. Tamo se naučio crkvenoj pismenosti i posle nekoliko godina prešao u trebinjski manastir Tvrdoš, gde je primio i monaški postrig i sveštenički čin i postao paroh popovopoljski.
Pogoršanje prilika u manastiru i želja za dubljim podvigom odveli su ga na put arhimandrita u Pećku Patrijaršiju i, po blagoslovu patrijarha Pajsija Janjevca, dalje na Svetu Goru, a zatim u Vlašku i Ukrajinu, odatke se vratio sa darovima tamošnjih vladara za narod u Hercegovini.
Rukopoložen je u Peći 1638. odlukom Svetog sinoda za mitropolita hercegovačkog, sa obnovljenom svetosavskom titulom: mitropolit Zahumski. Kasnije je dodao i titulu Skenderijski.
U stalnoj opasnosti od Turaka i rimokatolika
Život Svetog Vasilija bio je u stalnoj opasnosti od Turaka, a bio je proganjan i od militantnih rimokatoličkih misionara i prelata. Bio je svrgavan sa mitropolitskog prestola u Trebinju od strane lažnog episkopa unijate Savatija 1641. godine. Izlagan je bahatostima plemenskih knezova i neposlušnih uskočkih četovođa. Međutim, stizao je svuda gde su ga vodili zadaci arhiepiskopske službe, od Mostara, Trebinja, Bileće i Herceg Novog do Pljevalja, Morače, Onogošta, Pješivaca i Bjelopavlića.
Kao arhijerej živeo je u manastiru Tvrdoš i odatle utvrđivao u pravoslavlju svoje vernike. Kada su Turci razorili Tvrdoš, bežao je na Svetu goru, ali ga je narod u Bjelopavlićima zaustavio uz obećanje da će mu svako davati po mericu pšenice za izdržavanje.
Manastir Ostrog
Vladika je ostao i najpre se podvizavao u jednoj pećini u Pješivcima, a onda je prešao u ostrošku pećinu i nastavio svoj strogi podvižnički život u manastiru Ostrog. Poslednjih 15 godina života proveo je u pećinskoj isposnici u Gornjem Ostrogu i umro 1671. godine. Njegove mošti, čudotvorne i neistrulele, i njegov grob čuvaju se u manastiru i danas, a u njihovu moć isceljenja veruju podjednako i hrišćani i muslimani.
Ostrog je muški manastir Srpske pravoslavne crkve, smešten uz skoro vertikalnu liticu na planini Ostroška greda u Crnoj Gori. Sastoji od Gornjeg i Donjeg manastira i spada među najposećenije manastire u jugoistočnoj Evropi, u koji dolaze vernici svih religija iz svih krajeva sveta. U njemu se svake godine na Trojičine dane održava veliki Narodni sabor.
Takođe, najimpozantniji i najmonumentalniji pravoslavni hram posvećen ovom svetitelju jeste onaj u Nikšiću. U pitanju je zadužbina crnogorskog kneza Nikole Prvog Petrovića. Rađena je po projektu Rusa, Preobraženskog, osvećena 15. avgusta 1900. godine.
Подели ову вест
Komentar uspešno dodat!
Vaš komentar će biti vidljiv čim ga administrator odobri.
