Stogodišnjaci ili prevara

Projekat „Plave zone“ koje je pokrenuo časopis „National Geographic“ 2004. godine bavio se izučavanjem lokaliteta na kojima žive stogodišnjaci.

Projekat je vodio naučnik Den Bjutner i izdvojene su četiri regije na svetu gde živi najveći broj stogodišnjaka. Barbadžija na ostrvu Sardinija u Italiji, Okinava u Japanu, grad Loma Linda u Kaliforniji i poluostrvo Nikoja u Kostariki su, nakon sedam godina istraživanja, označeni kao regije sa stanovništvom koje je dugovečno i vitalno.

Naučnika sa Oksfordskog instituta za starenje stanovništva Sol Njuman, pokazao je da „plave zone” ne postoje. Za svoj rad dobio je Ig Nobelovu nagradu 2024. godine.

Uspostavilo se da u Americi mnogi stogodišnjaci nemaju izvode iz matičnih knjiga rođenih. Japanci su ustanovili da 82 odsto stogodišnjaka uopšte nije živo, a taj procenat u Grčkoj iznosi 72 odsto. Pored toga, stogodišnjaci mogu biti nestale osobe ili osobe koje su žrtve penzijske prevare, prenosi sajt „gazeta.ru“.

Pre deset godina Sol Njuman je pokazao da se prave „plave zone“ nalaze u ruralnim područjima gde je niska stopa pismenosti i gde se podaci o ljudima lošije vode.

Ig Nobelova nagrada je satirična nagrada koja se dodeljuje od 1991. godine za deset trivijalnih ili neobičnih dostignuća u nauci.

Ovim naučnim radom istraživač Njuman je samo podsetio na činjenicu da bi u četiri regije „plave zone“ u kojima živi najveći broj stogodišnjaka i životni vek morao da bude duži.