Danas su Materice

Srpska pravoslavna crkva danas obeležava Materice, koje se uvek proslavljaju dve nedelje pred Božić. Kao i krsna slava, spada u tipično srpsko slavljenje.

Ovo je najveći praznik majki i žena uopšte. Toga dana mališani porane i iznenade ih vezivanjem ruku ili nogu, na isti način na koje su one i očevi njih vezivali za Detinjce, nedelju dana ranije. One se dreše darujući im nešto što su unapred pripremile ‒ nešto novca ili kakav poklon. Ovo vezivanje i drešenje prevazilazi porodične krugove, pa se mogu vezivati i druge udate ženske osobe iz okruženja.

Deca svake godine uživaju u ovom prazniku i dovijaju se na koji će način i čime vezati žene. Zatim međusobno prepričavaju koja se najviše iznenadila i koliko su maštoviti bili, kao i, naravno, šta su toga dana dobili.

Najčvršća veza međusobne ljubavi

Prema objašnjenju protojerej-stavrofora Dušana Kolundžića koje stoji na sajtu SPC, u crkvenim službama povodom praznika Rođenja Hristovog postoje tri posebne nedelje, dve pre, a jedna posle Božića. To su Nedelja Praotaca, Nedelja Otaca i Nedelja Bogootaca. Uz to, dočekujući praznik nasvetijeg Rođenja na zemlji, srpski narod i Srpska Crkva u tri nedelje pred ovaj praznik obeležavaju naše ovozemaljske porodice, a koje su Crkve u malom i slike ljubavi Božje u Svetoj Trojici. Prema tome, ovo je tipično srpsko slavljenje, kao što je i krsna slava tipična srpska svetkovina.

Protojerej-stavrofor Kolundžić dalje navodi kako u knjizi “Veronauka u kući” iz 1982. godine piše: “Pripremi ovog najradosnijeg dana, isključivo u našem srpskom narodu, posvećene su naročito tri poslednje nedelje pred Božić, za koje naš narod ima i specijalne nazive: Detinjci, Materice i Ocevi, kao i za dane uoči samog praznika: Tucindan i Badnjidan.”

 

 

 

 

View this post on Instagram

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

A post shared by Hram Svetog Save (@hramsvetogsave.rs)

Na sajtu SPC stoji navedeno:

“U drugu nedelju pred Božić, koja se zove Materice, oci i deca “vezuju” majke (matere), a one im se “dreše”. U nedelju pred sam Božić, koja se zove Oci, majke i deca “vezuju” oce, a oni im se “dreše”. Ovo uzajamno “drešenje” je uzajamno činjenje poklona ljubavi, što stvara prazničnu, svečanu atmosferu u porodičnim hrišćanskim krugovima. Takvu prazničnu atmosferu stvorili su istočni mudraci svetoj porodici Bogodeteta poklonivši Mu se u Vitlejemskoj pećini, uz darove: smirne, tamjana i zlata. Simvolika ovog uzajamnog “vezivanja” i “drešenja” dece i roditelja jasna je: pripremamo se za doček najradosnijeg praznika hrišćanskog – Božića, koji je pomirio čoveka sa Bogom odrešivši ga veza grehovnih, a vezavši ga novom vezom ljubavi za Boga. U želji, dakle, da Njegov dolazak sačekamo vezani najčvršćim vezama međusobne ljubavi, jer je i On – Božić – Ljubav, koja je “sveza savršenstva”, i mi se o Detinjcima, Matericama i Ocima međusobno “vezujemo” i “drešimo”. To vezivanje i drešenje prevazilazi naše porodične krugove i prostire se na rođake, prijatelje i sve naše poznanike, i tako nastaje spontano opšte srpsko, pravoslavno-hrišćansko proslavljanje vezivanja i drešenja pred nastupajući praznik Rođenja Spasiteljeva, koji je odrešio Adama i Evu od večne smrti i podario im život večni.

I tako, isključivo srpski narod je osmislio na svom sopstvenom iskustvu naš hrišćansko-pravoslavni kalendar, koji je ujedno i srpski narodni kalendar. Detinjci, Materice i Oci su, dakle, naši narodni praznici nanizani u predprazništvu Rođenja Hristovog, tako da su u sredini Materice, dan majki, jer je majka veza po kojoj “da nije majke, ni sveta ne bi bilo”.”