Oproštaj od glumca Srđana Dedića

Dramski umetnik Srđan Dedić, dugogodišnji član ansambla Beogradskog dramskog pozorišta, preminuo je u Beogradu u 70. godini. Iza Dedića je ostala plodna karijera, kako pozorišna, tako i televizijska i filmska. Rođen je u Beogradu 1955. godine, gde je na Umetničkoj akademiji diplomirao glumu u klasi profesorke Ognjenke Milićević. Svoju dramsku poetiku najpre je predstavio publici u Narodnom pozorištu u Beogradu i susednom pozorištu „Boško Buha”, da bi 1977. godine zaigrao u predstavama Beogradskog dramskog pozorišta, čiji stalni član postaje četiri godine kasnije.

Igrao je Srđan Dedić u četrdesetak predstava, među kojima su „Apolon iz Belaka”, „Sabirni centar”, „Ivona, knjeginja burgundska”, „Žak Fatalista”, „Zapali me”, „Amadeus”, „Let iznad kukavičjeg gnezda”, „Frederik”, „Rekvijem”, „Arsenik i stare čipke”. Poslednjih 15 godina, sabravši bogato umetničko i životno iskustvo, Dedić ostvaruje kompleksne, karakterne uloge, kojima je svojim šarmom i profesionalizmom davao posebnu dimenziju, među kojima su posebno zapažene i one u predstavama „Moj sin samo malo sporije hoda”, „Moj deda je aut”...

Za tumačenje Andre u predstavi „Kad su cvetale tikve” Dragoslava Mihailovića u režiji Bobana Skerlića osvojio je 2014. godine glavnu godišnju nagradu „Tatjana Lukjanova”, priznanje koje BDP tradicionalno svakog februara dodeljuje za višegodišnji doprinos teatru na Crvenom krstu. Tokom višedecenijskog scenskog angažmana igrao je u televizijskim serijama i filmovima: „Povratak otpisanih”, „Dimitrije Tucović”, „Pozorište u kući”, „Svetozar Marković”, „Porodično blago”, „Dositej”, „Seljaci”...

Za Dedića se s punim pravom može reći da je bio veliki majstor epizoda, koje je uvek slikao precizno do najsitnijih finesa, različito, ubedljivo, duhovito ili potresno bez preterivanja i tako ostavio neizbrisiv trag u svakom ostvarenju u kojem je igrao.

Poslednji ispraćaj Srđana Dedića je sutra, u 11 sati na Novom groblju u Beogradu, saopštilo je njegovo Beogradsko dramsko pozorište.