Grb za svečane prilike na društvenim mrežama

Mnogi korisnici društvenih mreža uočili su da se na „Instagramu” i „Fejsbuku” grada na profilnim fotografijama nalazi grb prestonice koji se ne nalazi na zvaničnom sajtu Gradske uprave, kao ni na ulicama, ni u institucijama.
Inicijativa za izradu obeležja Grada Beograda pokrenuta je 1929. godine, kada je održan konkurs i formirana komisija koja je utvrdila elemente koji treba da se nađu na njemu. To su, kako je naveo Marko Perić iz Istorijskog arhiva Srbije, nacionalne boje, reke koje pokazuju iskonsku snagu, rimska lađa kao simbol starine Beograda, zidina sa otvorenom kapijom koja predstavlja slobodan promet. Grb koji je pobedio na konkursu nije odmah prihvaćen, već je bilo potrebno da se dodatno prilagodi, usvojen je 1931. godine rešenjem Ministarstva unutrašnjih poslova, a njegov tvorac je Đorđe Andrejević Kun.

Posle Drugog svetskog rata po ugledu na državni grb i republička obeležja dobio je crvenu zvezdu na vrhu. Od šezdesetih do devedesetih godina 20. veka izrađeno je nekoliko različitih, „dizajnerskih” verzija.
– Krajem osamdesetih godina u javnosti se pokrenula rasprava o autentičnosti beogradskog grba. To je privuklo pažnju gradskih vlasti koje su zaključile da je neophodno da se precizno formulišu i odrede simboli grada, njihova upotreba i zaštita, i da se onemogući dalje predstavljanje različitih grafičkih rešenja. Početkom devedesetih odlučeno je da se Kunov grb iz 1931. godine utvrdi kao zvanični grb Grada Beograda i da se formira radna grupa koja će predložiti heraldičke i grafičke korekcije grba, izraditi njegov opis koji će ući u Statut grada, predložiti izgled zastave i razmotriti problematiku upotrebe i zaštite grba, kao i oblike grba – rekao je Perić i dodao da je odlučeno da se, pored osnovnog, uvedu i srednji i veliki grbovi.
Osnovni grb predstavlja samo štit sa heraldičkom kompozicijom. On je najčešće u upotrebi i predstavlja zajednički simbol stanovništva jedne teritorije.
– On je štit barokne forme, na plavom polju je srebrni, kamenom ozidani grad zakošenih zidina, sa kruništem sa četiri zupca i dve ugaone konzolne kule motrilje koničnih krovova sa po jednim uskim crno ispunjenim prozorom, nadovezane na spoljni par zubaca kruništa. Između kula motrilja i iznad u polje otvorene dvokrilne srebrne kapije od talpi, sa po dve horizontalne grede za učvršćenje, kroz čiji se lučni otvor sa klinastim temenim kamenom vidi plavetnilo neba, izdiže se dvospratna kula sa trozubim kruništem i sa po dva crno ispunjena pravougaona prozora na svakom spratu. Grad počiva na crvenom tlu iznad dve talasaste srebrne grede, koje predstavljaju reke Savu i Dunav. Na donjoj udesno brodi zlatna antička trirema sa tri jarbola, sa razapetim srebrnim četvrtastim jedrima i crnim užadima i srebrnim kružnim otvorima na trupu u tri reda, iz kojih izlaze crna vesla koja su uronjena u reku, i to u gornjem redu tri, u srednjem četiri, a u donjem redu dva vesla – objasnio je Perić.
Srednji grb prikazuje štit sa heraldičkom kompozicijom nadvišen odgovarajućom bedemskom krunom i eventualno dodatnom floralnom kompozicijom, odlikovanjima i trakom sa devizom ili nazivom titulara. 
– Bedemska kruna koristi se da naznači da heraldička kompozicija pripada teritoriji, a ne porodici ili pojedincu. Kompozicija i metal definišu rang i status teritorije. Srednji grb Beograda je istovetan osnovnom grbu, ali je štit nadvišen zlatnom bedemskom krunom sa pet vidljivih merlona i sa istom takvom dijademom ukrašenom rubinima, safirima i smaragdima – istakao je istoričar i ukazao da ovakav grb koriste organi uprave na teritoriji titulara i u službene svrhe.
Veliki grb prikazuje štit sa heraldičkom kompozicijom i bedemsku krunu, ali uz njih ubacuje i držače sa stegovima i eventualno postament i traku sa devizom ili nazivom titulara. Držači ili čuvari grba jesu figure koje pridržavaju štit i služe da sadržaju grba daju dopunsko značenje.
– Prema standardima Srpskog heraldičkog društva, nivo velikog grba prate dva stega, odnosno zastave, i to tako da desni heraldički steg pripada nadređenoj administrativnoj strukturi, a levi vlasniku grba. Veliki grb Beograda sastoji se od srebrnog dvoglavog orla u poletu, zlatno oružanog i isto takvih nogu i jezika. Orao u desnoj kandži drži srebrni mač zlatnog balčaka i jabuke, a u levoj plodnu prirodnu granu masline. Na grudima orla je osnovni grb grada, a iznad orla je zlatna bedemska kruna. Ispod orla su dve lučno postavljene plodne zlatne grane hrasta, preko čije se ukrsnice nalazi prvi poznati grb grada. Sa obe strane štita, preko hrastovih grana su odličja dodeljena gradu u prirodnim bojama i sa odgovarajućim trakama – Orden Karađorđeve zvezde s mačevima četvrtog stepena, Orden narodnog heroja, Orden Legije časti petog stepena, Ratni krst 1914–1918 – naglasio je Perić i zaključio da ovaj nivo pripada najvišem upravnom organu titulara, kao što je
predsednik opštine, i koristi se u najsvečanije svrhe.