Za hrvatsko ime 135 evra

Od našeg stalnog dopisnika
Zagreb – Don Petar Mikić je odlučio da novčano nagradi svoje župljane koji svojoj deci odaberu narodna, hrvatska imena, jer kako objašnjava u zagrebačkom „Jutarnjem listu” – „sve što je sumnjivo ne dolazi u obzir, treba sprečiti razvodnjavanje i nestajanje Hrvatske, a upravo se po imenu mora znati kojem narodu pripadate”.

Na ulazna vrata crkve u kojoj obavlja verske obrede ovaj rimokatolički sveštenik je postavio proglas kojim poručuje: „Ko svome detetu dade ime deda, bake, najbližega sveca datumu rođenja ili neko od propisanih narodnih imena, na dan detetova krštenja primiće od župnika hiljadu kuna” (što je oko 135 evra). Uz proglas navedeno je i četrdesetak muških i isto toliko ženskih poželjnih „narodnih imena”.

Na taj način – objašnjava takođe don Petar Mikić – „sprečava se uništenje nacije” i napominje: „Davanjem deci narodnih imena, koja su redovno svetačka, poštuje se vera, ali i naši stari jer se imena naših dedova i baka otimaju zaboravu, a u brakovima gde roditelji žele sačuvati sva imena predaka rađa se i više dece”.

Tako su upravo ovih dana Mihaela i Mario Milošević u pločanskoj crkvi Kraljice Neba i Zemlje krstili svoju ćerkicu i odabrali joj ime Gabriela, pa su od don Mikića dobili obećanih 1.000 kuna. Kako pokazuju statistike u Hrvatskoj su najpopularnija narodna imena poput Ante, Domagoj, Stjepan, Ivana, Marija, Ana itd. Prošle godine najčešće davana muška imena su bila Luka, Karlo, Filip, Ivan, Matej itd, a ženska Lana, Petra, Sara, Lucija, Nika itd. Ima naravno i onih čudnih, pa su u Zagrebu tako zabeležena imena – Priti Iva, Uma Azra, Kala Lelu i dr.

A šta kada se neko od hrvatskih roditelja odluči za ime Aleksandar, Dušan, Mile i slično koja su raširena među srpskim imenima? Don Mikić i na to ima odgovor: „Janez i Fric nikada ne mogu biti hrvatska imena. Što se tiče Aleksandra, Dušana, Mile i sličnih imena, u redu je ako ih roditelji daju deci jer su ih već nosili njihovi očevi ili dedovi”.

Svoju inicijativu s narodnim imenima župnik iz Ploča smatra i tumači „prilogom borbi protiv čudnog i neobjašnjivog nedostatka volje za budućnost u mnogih mladih parova koji se često odlučuju na samo jedno dete, smatrajući valjda da deca predstavljaju pretnju i ograničenje sadašnjosti te se na njih ne gleda s nadom, nego se smatra da nam ona oduzimaju nešto od našeg života”.

„Sve to vodi gubitku životne energije našeg društva i vodi ga u propast”, uveren je pločanski župnik.