Tužilac Terzić odgovara pred opštinskim sudom

Hapšenje Radeta Terzića, nekadašnjeg okružnog javnog tužioca u Beogradu i pokretanje istrage protiv njega moglo bi da se tumači poput one narodne "tresla se gora, rodio se miš". Iako su mu lisice na ruke stavljene zbog sumnje da je bio član "zemunskog klana", Terzić će, po svemu sudeći, odgovarati "samo" za zloupotrebu službenog položaja.Po završetku istrage Specijalno tužilaštvo je, kako saznajemo, utvrdilo da Terzić nije bio član organizovane grupe, pa je predmet prosleđen Drugom opštinskom tužilaštvu u Beogradu. Nekadašnji okružni tužilac bi, na osnovu dokumentacije koja je prikupljena tokom istrage, mogao da odgovara za krivično delo zloupotrebe službenog položaja koje je, po zaprećenoj kazni, mnogo blaže od zločinačkog udruživanja. Za krivično delo zloupotrebe službenog položaja, u zavisnosti od njegove kvalifikacije, zaprećena je kazna zatvora od šest meseci do 12 godina.

Rade Terzić uhapšen je 20. jula, posle ispitivanja u prostorijama Službe za borbu protiv organizovanog kriminala, zbog sumnje da je nezakonito pustio na slobodu Dušana Spasojevića Šiptara, Mileta Lukovića Kuma i ostale članove "zemunskog klana" 2001. godine, ali i nezakonitog odustajanja od optužnice protiv Milorada Ulemeka Legije zbog pucnjave u klubu "Bojan Stupica" 2002. godine. Na slobodu je pušten 5. septembra.

Zahtevom za sprovođenje istrage Terzić se sumnjičio da je "korišćenjem službenih ovlašćenja okružnog javnog tužioca u Beogradu postao pripadnik "zemunskog klana", sa ulogom da korišćenjem ovlašćenja svog radnog mesta utiče na ukidanje pritvora pojedinim pripadnicima ove organizovane kriminalne grupe". Bivšem okružnom javnom tužiocu u Beogradu na teret se stavljalo i da je "preduzimao druge radnje, na koje je ovlašćen zakonom, kako bi za organizatore i pripadnike klana ishodovao povoljniji "krivično-procesni" položaj". Na taj način je, kako se sumnja, učinio više zloupotreba službenog položaja.

Specijalno tužilaštvo sumnjičilo je Terzića da je kao okružni javni tužilac, direktno, i usmeno i pismeno, naložio četvrtom opštinskom tužiocu Biljani Radovanović i njenim zamenicima Dušanu Simiću i Mioljubu Vitoroviću da u postupku istrage protiv pripadnika "zemunskog klana" istražnom sudiji "sugerišu njihovo puštanje iz pritvora". To se, kako je bilo navedeno u zahtevu tužilaštva, posebno odnosilo na vođe "zemunaca" Dušana Spasojevića Šiptara i Mileta Lukovića Kuma, iako je kao okružni javni tužilac znao da nije bilo zakonskog osnova za tako nešto. Njihovim puštanjem na slobodu omogućeno je organizovanoj kriminalnoj grupi da nastavi da planira i izvršava krivična dela (ubistva i otmice), sve do samog atentata na srpskog premijera Zorana Đinđića, 12. marta 2003. godine.