Gotovina u Splitu, Voker u Prištini

Državama i gradovima iz regiona takođe nije strana praksa dodeljivanja titula počasnih građana. Sarajevske vlasti su u februaru 2002. godine proglasile operskog pevača Lučana Pavarotija počasnim građaninom tog grada. Legendarnom Italijanu zvanje je došlo u znak zahvalnosti za njegovu pomoć i podršku BiH za vreme rata. Počasni građanin glavnog grada BiH u aprilu prošle godine postala je i Nataša Kandić, direktorka beogradskog Fonda za humanitarno pravo. Goran Bregović je postao počasni građanin Tirane 2006. godine. Praćen negativnim reakcijama crnogorske opozicije i dela srpske javnosti, hrvatski predsednik Stjepan Mesić dobio je u martu istu titulu od vlasti Podgorice "za razvoj demokratskog društva, afirmaciju dobrih međudržavnih odnosa Hrvatske i Crne Gore, ali i položaja i ugleda Podgorice u Hrvatskoj".

Za počasnog građanina skopske opštine Karpoš proglašen je Željko Ožegović, predsednik opštine Novi Beograd. Ovo priznanje Ožegović je dobio zbog "posebnog ličnog doprinosa u afirmaciji Karpoša i višegodišnje uspešne saradnje dve zbratimljene opštine".

Jedan od malobrojnih građana Srbije koji je ovo priznanje stekao u Evropi jeste i Ivan Ćurković, predsednik Olimpijskog komiteta Srbije i bivši fudbaler. On je 1981. godine postao počasni građanin Sent Etjena, grada u kojem je igrao za istoimeni fudbalski klub.

Počasni građanin Zagreba 1856. godine postao je Vuk Stefanović Karadžić, a povelja je bila napisana ćirilicom.

Titulama počasnih građana Hrvatska se odužila svojim spoljnim saradnicima u borbi za nezavisnost: bivši austrijski ministar spoljnih poslova Alojz Mok počasni je građanin Splita, Koprivnice i Osijeka, njegov sunarodnik plave krve Oto fon Habzburg istu titulu dobio je u Opatiji, ali i u Sarajevu, bivši nemački kancelar Hans Ditrih Genšer u Osijeku, njegovo kolega po tituli Helmut Kol u Splitu.