Dokumenti fiktivne istorije

Od svog prvog javnog nastupa 1989. godine na izložbi Perspektive, kada je izdvojen u nove umetničke nade, do najnovijeg projekta „Uspeo sam u životu”, slikar Predrag Kočović (1963) u svojoj stvaralačkoj genezi tokom dve decenije načinio je niz upadljivih promena. Njegovo početno akademsko uporište, uočeno 1992. na magistarskoj izložbi slika, delom se oslanjalo na umetnička načela nadrealizma, Goju, El Greka. Potom je, izazvan političkim događajima devedesetih godina, u vremenu ekstremnih konflikata, bede i ratova, društveno angažovan kao neposredni učesnik provokativnih umetničkih akcija, hepeninga i izložbi, delujući u okviru multimedijalne grupe „Led art”.

U današnjoj art produkciji Kočovićeva vokacija vizuelnog umetnika i pisca predstavlja uzornu formu/lu intelektualca koji je, između ekstremno provokativnih javnih istupa ili zatvaranja u sebe i potpunog odbijanja da učestvuje u jednom kulturnom sistemu bez stvarnih kulturnih potreba, tipičnom za prošlu dekadu, izabrao samo na prvi pogled umerenije buntovništvo kamuflirano oštrim crnohumornim konotacijama. Sport kao nova tema Kočovićevog rada poslužio je autoru da postavi pitanja o ulozi umetničke kreacije i statusa umetnika u kompleksnoj mreži art sistema. Svakako, ovo njegovo lucidno i duhovito promišljanje sa insajderske pozicije provocira i aktuelizuje anomalije određenih društvenih grupa.

Dvodelni rad „Uspeo sam u životu” – dominantna video projekcija i digitalni printovi iz serije „Slike uspinjanja” – realizovan je kao složena simulacija video igre fudbalskog finala Lige šampiona. U ovoj kompjuterskoj animaciji autor simulira meč Čelsija i izmišljenog tima Kochester Unlimiteda, a u akcijama i driblinzima igrača dva rivalska kluba sledi vizuelne standarde TV prenosa i pažljivo kreira detalje – atmosferu na stadionu, navijačku ekspresiju, ulogu sponzora. Produbljujući subverzivni kontekst svog rada, autor u timu Kochester multiplikuje sopstveni lik čijih se 11 primeraka elektronskih klonova razlikuju samo po imenima/kovanicama izvedenim iz imena Kocha i nastavcima koji u igri kombinovanja asociraju na zvezde ovog sporta – Kochenbauer, Kochasten, Kochadona... Scenarijom multiplikacije sopstvenog lika i njegovih alter-ega na mestu igrača Kočović-Kochester problematizuje pitanje identiteta, dostojanstva ličnosti/sportiste i najviših humanih principa u dvosmislenim, bizarnim i izmeštenim kontekstima sporta kao velikog biznisa pre/prodaje igrača, gladijatorskih pravila, dopinga i drugih sumnjivih igara. Grupom digitalnih printova, prirodnom delu ovog projekta, autor dokumentuje uspele akcije na terenu sa predstavom svakog pojedinačnog fudbalera u akciji, što se u ovoj simuliranoj utakmici može čitati kao izraz pojedinačne volje u limitiranom prostoru za viteštvo.

Svojom kreativnošću i tematizacijom osetljivih modela društvenih igara i njihovih pseudo/etičkih načela, rad Predraga Kočovića „Uspeo sam u životu” deluje ubedljivo i animirajuće jer,kao dobar umetnički magnet,privlači i deo publike koju ne zanima sport.