Dedino ime ponovo u modi

Stara narodna „Dimitrije, sine Mitre” postala je, složiće se boemi, vanvremenska pesma. Možda je pre desetak godina neko u to i sumnjao, jer tad baš i nije bilo novih naraštaja Dimitrija koje bi ovaj stih u srce gađao, ali danas majčin zov po dvorištima širom grada kazuje da je ovo tradicionalno ime kao feniks ponovo isplivalo iz zaborava. Srpska istorija živi i kroz imena, a primetno je da savremene mame i tate nastoje da je očuvaju dajući novorođenčadima nazive kakve su nosili njihovi dedovi i pradedovi.

Gotovo da danas nema vrtića u kome se sa Dimitrijem ne igraju Stevan, Andrija i neki novi, mali ljutica Bogdan pokazujući da imena čuvenih srpskih junaka nisu pala u zaborav. I Milica Novaković, šef matične službe opštine Savski venac, kaže da je primetno da se u poslednjoj deceniji u krštenice vraćaju pravoslavna tradicionalna imena kao što su i Ognjen, Luka, Pavle, Ilija, Vukašin. Sve to na uštrb Ivana, Dragana, Zorice, Biljane i Ljiljane, koji sa početka 21. veka padaju na dno roditeljskih želja dok biraju nazive budućih naslednika.

– U matičnim knjigama Savskog venca sve je više i ženskih starih imena kakva se mogu naći u crkvenom kalendaru, poput Anastasije, Olge, Anđelije, Ksenije. Pronašli smo ih upisane u knjigama iz 1873. godine, a sve češće se pojavljuju i danas. Ipak, večiti vladari u srpskom imenoslovu su Milica i Nikola. Mnogi roditelji se danas odlučuju da mališanima daju imena koja zvuče kao nadimci: Vanja, Saša, Maja, Boban – objašnjava Novakovićeva.

Sve dok ime nije pogrdno, matičari Savskog venca ne osporavaju roditeljsku volju, ali ipak jednom paru, sa svakidašnjim imenima Mirjana i Miloš, nisu dozvolili da svog naslednika nazovu Petar Drugi. Ništa protiv, međutim, nisu imali kada su u matične knjige poslednjih godina upisali tri Oprolećovane, Vodana, Nartu, Ronalda i Ronaldinja.

Rada Vićentijević, načelnica statistike u gradskom Zavodu za informatiku i statistiku, objašnjava da su nekada popularnog Jugoslava, posle ratova i raspada SFRJ, na listi istaknutih imena u glavnom gradu zamenili Srba, Srbijanka, Sloboda, Slobodan i čak Slobotka.

– Prava navala ovih imena bila je devedesetih godina kada je vladalo takozvano srboljublje. Zanimljivo je da smo tada imali dosta Slobodana, dok danas nema baš mnogo Borisa – zapaža Vićentijevićeva.

Pored starih imena Nikoline, Anđelije, Dimitrija, Ognjena i Mateje, posle 2000. godine primetno je, kako kaže, da roditelji devojčicama daju kratka imena. Tako iz porodilišta mame kući sve češće donose Saru, Miju i Anju. Mada se tradicionalna imena danas vraćaju u modu, razlika je neosporna, jer dokumenta govore da dok su se bebe rađale na njivi i slamarici 1921. godine najviše su ih nazivali Radmila, Miodrag i Milorad, koje današnji klinci sada više ne sreću u školskoj klupi, već ih poznaju kao deku i baku iz komšiluka.