Lepa, a zaboravljena

Banja Jošanica, na obroncima šumovitog Bukovika, udaljena 15 kilometara od Sokobanje, jedno je od onih mesta u Srbiji gde se pluća pune svežim vazduhom, a um postaje bogatiji za novo iskustvo, oličeno u raskošnom spletu prirode, zdravlja i duhovnosti.

Majka priroda je ovde bila izdašna, darujući Jošanicu i velikim brojem izvora lekovite vode koji su prava blagodet za stomačne tegobe, oboljenja urogenitalnog trakta, šećernu bolest, kao i za bolesti perifernih krvnih sudova i reumatizam.

Ova banja poznata je još iz rimskog doba, a sagrađena je na temeljima starog kupatila iz 1905. godine. Postoje četiri izvora lekovite vode, temperature od 27 do 34 stepena, koji su obnovljeni i preuređeni, i dva kupatila. Nedaleko od izvora nalazi se jama sa lekovitim blatom koje je dobro za lečenje kožnih bolesti i ekcema.

Kulturno-istorijski spomenici u samom centru banje, svedoci vremena, dobar su spoj sa prirodnim lepotama. Najstariji i najznačajniji spomenik u ovom delu Srbije je crkva Uspenija svete Bogorodice sagrađena u 14. veku, potom zgrada crkvenog konaka iz devetog veka sa postavkom muzejskih eksponata. Iz turskog perioda, iz 1888, sačuvana je i još radi vodenica potočara, pa se u svako doba mogu probati kačamak i proja od brašna dobijenog ispod teškog vodeničnog kamena. U ovoj ekološki čistoj sredini, gde se meštani prvenstveno bave stočarstvom i poljoprivredom, gosti mogu mnogo toga da vide i ponešto da nauče od svojih domaćina, bar kad je seoski, ali zdrav život u pitanju. Takav život preslikan je i na trpezu, bogatu domaćim specijalitetima, neprskanim povrćem i voćem.

Nedaleko od sela Jošanice, gde je smeštena banja, nalazi se izletište Vrelo, u gustoj bukovoj šumi, ispresecanoj brojnim čistim planinskim potocima. Ovaj kraj je poznat i po obilju jestivih gljiva i šumskih plodova.