Taknuto srce

Dragan Mićanović vratio se na Dedinje.

Bio je tu kao Jovan, mladi, obrazovani, senzibilni gospodin, uglađeno dete iz građanske porodice, vlasnik kuće na koju se, po povratku iz rata, namerio partizanski oficir Krsman. A bilo je to u izvrsnom filmu „Ubistvo s predumišljajem“ (scenario Slobodan Selenić, režija Gorčin Stojanović), više puta prikazivanom na televiziji.

Sada je tu kao Martin, mladi pevač–zabavljač, popularni medijski junak, pomalo divalj, kiču sklon, energičan skorojević, provincijalac u estradnom usponu, kupac raskošne vile i prestižnog okruženja. To je u TV seriji „Žene sa Dedinja“, jednoj prilično nebuloznoj mešavini TV sapunice, trilera, komedije...

Kornelije Kovač vratio se TV serijama.

Iako i njegova muzika pokriva sadržaje koje deli raspon od pola veka, iako su i oni znatno žanrovski različiti, kompozitorov umetnički izazov je, moglo bi se zasad reći, manji nego glumčev, a rezultat veći. Posle one koja se čuje u trenutnoj reprizi „Porodičnog blaga“, Kovačeva muzika za seriju „Cvat lipe na Balkanu“ dodatno dokazuje svoju prijemčivost za mali ekran, sklad s radnjom, duhom i atmosferom dramskih zbivanja.

Radnja ove serije (scenario Đorđe Milosavljević, po romanu Gordane Kuić) razvija se dovoljno postupno da bi se osetila punoća atmosfere koju brižljivo stvara reditelj Ivan Stefanović sa posvećenom ekipom vrsnih saradnika, da bi se razvili pojedini likovi, poput onog koji raskošno nosi Nataša Ninković, pa i da bi se umanjila grubost ili klišetiranost u prikazivanju pojedinih aktera, situacija ili odnosa (i ovde se, naime, javlja poratni sukob građanstva i „partizanštine“, gubitnika i pobednika, „bivših“ i novih, s tim što slika ovih drugih naginje karikaturi; pa nisu baš svi oslobodioci Beograda legali u svilene čaršave s čizmama i nisu baš sve drugarice bile ovejane prostakuše...).

Klasičan TV sitkom vratio se na ekran.

Posle ne baš mnogo uspelog„rimejka“ RTS-ovog slavnog „Pozorišta u kući“, posle Pinkovog hita „Ljubav, navika, panika“, RTV Vojvodina ponudila je nepretencioznu, jednostavnu, zabavnu, humorističku seriju za svaki dan, za popodne, za mešovito, porodično gledalište. Obrazac poznat, vrsta omiljena, proizvodnja ne mnogo skupa...

Nije važno što je osnovni zaplet serije „Zauvek mlad“ smišljen negde drugde. I nije važno što, uz sav šarm Nade Abrus i Aljoše Vučkovića (i zanatsku veštinu reditelja Nenada Ognjenovića i Filipa Čolovića) ne možemo da se nadamo da ćemo dobiti domaći proizvod približan nivou, recimo, britanske serije „Godine prolaze“. I ne mora na novosadskoj televiziji ovaj naslov da potraje celih 13 godina koliko su Džudi Denč i Džefri Palmer pomenutim naslovom uspeli da „okupiraju“ program Bi-Bi-Sija.

Važno je da se domaći serijski program količinom i raznovrsnošću stilova upadljivo bogati.

Uz „Nepobedivo srce“ – srce TV gledališta mora biti taknuto tim serijskim obiljem.