Senilna starica Margaret

Berlin- „Hvala vam što ste mi smanjili nos na ovim crtežima”, duhovito ali i vidno dirnuta, prokomentarisala je diva Meril Strip poklon koji je na Dan zaljubljenih primila od ruskog novinara koji ju je tokom pres konferencije darivao ruskim babuškama sa njenim likom.

 Srdačno dočekana na Berlinalu, odmah pošto je u Londonu primila Baftu za najbolju ulogu, u filmu „Čelična ledi” Filide Lojd, Meril Strip je sa lakoćom digla Berlin na noge. Posle svečane projekcije ovog filma uručen joj je počasni „Zlatni medved” za životno delo. Šezdesetdvogodišnja vlasnica dva Oskara, rekla je u Berlinu da je „najteže biti nov i iznenaditi samu sebe, kao što je teško i nositi se sa očekivanjima”, da u svakom filmu „nastoji da nađe sličnost sa osobom koju glumi, pa je tako našla i sličnost i sa nekadašnjom britanskom premijerkom Margaret Tačer”, čiji lik bravurozno tumači u filmu Lojdove. O samoj Tačerovoj, Meril Strip je rekla da smatra da je otvorila vrata mnogim ženama u politici, jer tokom 70-ih i 80-ih nije bilo žena na visokim političkim položajima ili na čelnim mestima velikih kompanija, tako da se Tačerova „može smatrati i feministkinjom htela to ona ili ne”, dodajući još da nikada ne sudi liku kojeg glumi, pa tako nije sudila ni „čeličnoj ledi”.

 Što se samog filma tiče, posle njegove berlinske projekcije, jasno je kod britanske i američke kritike prošao prilično slabo. Život političarke koja je ključno oblikovala savremenu vladajuću ideologiju u Velikoj Britaniji i koja je imala veliki uticaj na sve zapadne konzervativce, rediteljka Filida Lojd postavila je kao prilično farsični vodvilj o senilnoj starici. Preskočena su sva ključna politička poglavlja u karijeri žene koju su sa razlogom zvali „čelična ledi” i priča se svela uglavnom na njen odnos sa suprugom Denisom (Džim Brodbent) koji joj se priviđa godinama posle njegove smrti, na odnos sa ćerkom i sinom (blizancima) zbog kojih nikada nije skidala svoju čuvenu dvostruku bisernu ogrlicu, i na nešto što se može smatrati biografskom lustracijom ove nekada moćne žene. Šta god ko mislio o politici Tačerove, zaslužila je bolji film. Ipak, zbog Meril Strip i Džima Brodbenta, publika mu teško može odoleti.

 U glavnom programu osim „Barbare” Kristijana Pecolda koji je još uvek na prvom mestu kritičarskih lista, visoko se kotira i film „Tabu” nekadašnjeg portugalskog kritičara, a sada sve veće rediteljske zvezde Migela Gomesa. Njegov „Tabu” je šarmantna igra sa narativnim konvencijama romana i filma, avanturistička potraga za krugovima umetnosti u crno-beloj tehnici i staromodno kvadratnim formatima i dvodelna studija o egocentričnoj ženi zvanoj Aurora zbog čije se izgubljene ljubavi jedan istraživač u Africi bacio među krokodile. Gomes se snažno igra i sa svim poznatim slikama i pojmovima u zajedničkoj ljudskoj memoriji, pokazujući zapravo njihovu prazninu – od ideje velikog belog lovca na afričkom kontinentu, do službenika koji uzimaju sve zdravo za gotovo i pojma socijalizam, koji stavlja tačku na sve konflikte. Ponudio neobičnu filmsku poemu koju je sasvim dobro prihvatila i publika.

 Kao zanimljiv, ali ne i izuzetan, pokazao se i film  „Zarobljenica” filipinskog majstora nasilnog naturalizma Briljantea Mendoze. Rekonstruišući istiniti događaj iz 2001. godine, kada su islamski ekstremistički gerilci oteli turiste i lokalno hotelsko osoblje na ostrvu Palavan i držali ih kao taoce sedam meseci, Mendoza je zanimljivo pokazao razliku u ponašanju Zapadnjaka (očajne žrtve) i otetih Filipinaca (fatalističko prihvatanje situacije) i glavnu, veoma zahtevnu ulogu, poverio neuništivoj francuskoj glumici Izabel Iper, koja je Mendozino vođenje kroz filipinske prašume prihvatila sa njoj svojstvenim dignitetom i emotivnom hladnoćom.

 Atrakciju je na Berlinale ovih dana doneo Stiven Soderberg sa akciono-špijunskom ludorijom „Izdaja” („Haywire” ). U priči o Mel, špijunki i ženskom profesionalnom ubici pod ugovorom, čiji lik izvrsno tumači profesionalna američka kik-bokserka Đina Karano (za sve sprovedene akcije nije joj bio potreban dubler, a uz to je i veoma lepa), jedan po jedan bivaju „patosirani” i Antonio Banderas i Ijan Mek Gregor i Matju Kasovic i Majkl Fasbender, a u metaforičkom smislu i Majkl Daglas. Soderberg nudi otvoreni kraj, pa se možda može očekivati da će neuništiva Mel nastaviti sa svojim akcijama još koji put.

---------------------------------

Proslavljen Dan državnosti

 U balskoj dvorani berlinskog Hotela „Ric-Karlton”, u prisustvu diplomatskog kora, ali i članova ekipe filma „Parada” Srđana Dragojevića i predstavnika FCS-a, proslavljen je Dan državnosti Republike Srbije. Domaćin skupa, ambasador Ivo Visković, goste je pozdravio na nemačkom, engleskom i srpskom jeziku, srdačno ih pozvavši da se posluže srpskim specijalitetima (od kuvane rakije, pa redom- do sarme), a onda se poimence zahvalio našim ljudima koji žive i rade u Nemačkoj jer su, zapravo, nesebično sponzorisali ovaj izvrsno organizovani prijem (Ambasada za to nema sredstva). Štampane zahvalnice iz ruku ambasadora tako su primili jedan od direktora „Ric-Karltona”, do kuvara i konobara i drugih naših uspešnih Srba u Nemačkoj...