Stara voćka

Mušmula je stara listopadna voćka, isto koliko kruška i dunja. Ponikla je u Maloj Aziji. Ima je u Šumadiji i Pomoravlju. U našu zemlju je davno dospela iz Grčke, preko semitskih trgovaca.

Plodovi mušmule su ukusni, prijatni, osvežavajući i zdravi, bogati raznim mineralnim solima, pektinastim materijama, ugljenim hidratima i organskim kiselinama koje blagotvorno utiču na čovečiji organizam. Mušmula stasava za jelo od druge polovine oktobra do kraja decembra.

Mušmula je umereno-kontinentalna voćka koja uspeva u istim klimatskim uslovima kao kruška i dunja. Uspeva do 800 metara nadmorske visine. Nije probirač zemljišta. Ako je okalemljena na beli glog, može da se gaji i na suvljim i kamenitijim zemljištima. Ipak, više joj odgovaraju duboka, rastresita i umereno vlažna zemljišta.

Razmnožava se isključivi kalemljenjem. Kalemi se uglavnom na dunju, beli i crni glog, na običnu i švedsku oskorušu.

Obično se sade dva-tri stabla u uglovima ili okrajcima bašta. (Za proizvodnju plodova za tržište sadi se više stabala u međurednom rastojanju četiri metra i 2-2,5 metara u redu.

Sadi se na isti način kao i ostale voćne vrste. Prilikom sađenja mušmulu treba pođubriti sa 5-10 kilograma pregorelog stajnjaka i 100 grama mineralnog đubriva.

Orezuje se s proleća.. Na sadnici se odmeri od zemlje 60 centimetara, iznad toga odbroji se pet pupoljaka i voćkica prekrati iznad poslednjeg. U toku prve godine treba obrazovati piramidalnu krošnju.

Mušmula u toku gajenja zahteva orezivanje svake godine radi obrazovanja novog rodnog drveta. Skraćuju se ne samo dvogodišnje i trogodišnje grane, već i jednogodišnji letorasti.

Uporedo sa orezivanjem mušmulu treba svake godine đubriti sa 1-2 kilograma kompleksnog mineralnog đubriva, a rano s proleća zemljište prekopati.

Ova voćna vrsta je veoma otporna prema biljnim bolestima i štetočinama.