Borivoje odbija da se dislocira

Vladičin Han – Pre gotovo 17 godina Borivoje Pavlović (57) penzioner iz Vladičinog Hana, od opštine je na licitaciji kupio plac u slepoj ulici. Međutim, Pavlović, težak srčani bolesnik, umesto da pronađe svoj mir, tamo, sa članovima svoje porodice, započinje životnu borbu sa birokratijom, jer Pavlovići do svoje kuće osim pešačke staze nemaju drugi prilaz...
Sebe i svoju porodicu, kaže, ne bi dovodio u nezavidan položaj boreći se za svoje pravo da nije postojala i skupštinska odluka kojom je predviđeno da se napravi okretnica, kako je zakonom predviđeno za slepe ulice. iako je odluka postojala, neko od nadležnih se, izgleda, potrudio da ne bude sprovedena.

Odluka je, u dva navrata, prošla celu proceduru (od skupštine opštine do Ministarstva finansija) da bi se ispostavilo da je broj parcele koja je trebalo da bude izuzeta komšijama, pogrešno upisan, zbog čega je odluka padala! Konačno, iz trećeg pokušaja, greške su otklonjene i nakon 15 godina, 2005, iz ministarstva je stiglo potvrdno rešenje da se okretnica izgradi.

Pavlović kaže za naš list da je prošlog leta obavljeno veštačenje na delu parcele koja je predviđena za okretnicu vlasnika Staniše i Verice Kitanović, koja je bivši daktilograf Opštinske uprave, ali ni to opštinskim službenicima nije bilo dovoljno:

– I dalje se prepucavaju Milanka Vučković iz građevinske službe i Srboljub Tasić iz Direkcije za gradsko građevinsko zemljište i puteve – ko je nadležan da napiše izvršenje, dok čelnici opštine ćute.

Jedan komšija svojevremeno je sagradio kuću na putu, uz dozvolu opštine i od ulice je napravljen slepi sokak. Pavlovići su tako ostali bez prilaza kući, a sada se zbog toga izuzima deo dvorišta Kitanovićima, koji se, umesto na opštinu, ljute na Pavlovića. I to nije jedina muka – Pavloviću je u opštini prećutano da mu je prodat plac kroz koji je komšija Žika Stojković, iz ulice iznad njegove, sproveo fekalnu kanalizaciju kroz, tada, opštinski plac. To je još 1992. godine konstatovao i opštinski građevinski inspektor Ivan Stajković, ali, ni po nalogu višeg inspektora iz Niša, Stajković nije sproveo izvršenje dokumenta na koji je sam stavio potpis.

Godinama porodica Pavlović trpi nepravdu. Pavlović priča da su morali da se bore protiv izgradnje poljskih klozeta pored prozora, čuvanja domaćih životinja u urbanizovanom delu naselja, protiv komšija koji su im na jedini prilaz kući ispuštali vodu, umesto pomoćnih objekata podizali stambene, tako da im prozori gledaju u zidove. Bilo je pretnji smrću i anonimnih poziva telefonom.

vrhunac je bila peticija koju su potpisale komšije Kitanović, Stojković i Stanković (među kojima je i jedna radnica opštinske uprave) pa Jovanovići i Dragutinovići, sa kojima nema dodirnih tačaka i nikada s njima nije bio u konfliktu. Oni Borivoja Pavlovića optužuju da ih već godinama "uznemirava, da se nedolično i necivilizovano ponaša" i traže da se protiv njega preduzmu mere i da ga opština " u krajnjem slučaju dislocira".

Pavlović nam dalje priča:

– Ubrzo su stigle i pretnje telefonom "da se iselimo dok su nam glave na ramenima", ali policija nije mogla da utvrdi ko nam je pretio. nisam nikada nikoga vređao i nikome pretio, već samo pokušavao da ostvarim pravo na normalan život svoje porodice i zaštitim imovinu.

Ipak, protiv potpisnika peticije podneo je tužbu za uvredu i klevetu, jer su mu višegodišnje neprijatnosti koje doživljava narušile, ionako loše, zdravstveno stanje. Nedavno je i njegova kćerka Ljiljana Pavlović, samohrana majka, proglašena tehnološkim viškom u lokalnom radiju, čiji je osnivač opština, a kojoj je i sam predsednik opštine Vladičin Han Slađan Marinković, zbog priloga koje je radila, i javno pretio da će ostati bez posla...

pravda kao da se sporo probija do Borivoja i njegove porodice. Opštinski sud, na zahtev optuženih, poziva za svedoke one koji su se godinama oglušivali o zakon – kao što je pomenuti građevinski inspektor Stajković. Jedan od sudija na ovom slučaju (predmet je bio kod više njih) bio je uporan da tužbu povuče, no, Borivoje je odlučan da skine ljagu sa svog imena.