Bunjevačka ćirilica

Oko 250 učenika, od prvog do četvrtog razreda, u dvadesetak osnovnih škola u Subotici i Somboru, koji nastavu uče na bunjevačkom jeziku, dobili su na poklon gramatiku i čitanku na maternjem jeziku. Poklon Tomislava Nikolića, predsednika Srbije, u osnovnoj školi „Sonja Marinković”, u Subotici, učenicima je uručila predsednikova savetnica Jasmina Mitrović-Marić.

Suzana Kujundžić-Ostojić, predsednica Privremenog organa upravljanja Bunjevačkog nacionalnog saveta, i jedna od autorki gramatike, izjavila je, tom prilikom, da je za Bunjevce od istorijskog značaja što prvi put, u poslednjih sto godina, imaju udžbenike na svom jeziku.

Ali, ne lezi vraže, iz Pazina se oglasio Ivo Josipović, predsednik Hrvatske, koji smatra da udžbenici na ćirilici, poklonjeni bunjevačkim osnovcima, nisu ništa drugo do „kontinuitet politike koja želi asimilirati Hrvate u Srbiji”. Postupak svog kolege iz Srbije Josipović smatra „nekorektnim potezom”.

Nekorektno je što predsednik Srbije, u sopstvenoj zemlji, sopstvenim građanima, poklanja udžbenike na ćirilici, zvaničnom pismu u Srbiji. A korektno je što predsednik Hrvatske ne uspeva da razvlašćenoj srpskoj manjini u Vukovaru obezbedi dvojezične table (ni uz pomoć milicije), što im po Ustavu pripada.

Bunjevci nisu, odgovorio je Tomislav Nikolić, ni Srbi ni Hrvati, oni su svoji. Zašto ih, zapitao se, predsednik Josipović naziva – bunjevačkim Hrvatima. Pod pojmom američki Hrvati – podrazumevaju se Hrvati koji žive u Americi. U kojoj to zemlju žive bunjevački Hrvati?

Ima Srbija – od ovog malog političkog incidenta, koji se u Hrvatskoj koristi u predizbornoj kampanji – mnogo većih problema u zaštiti svog pisma i jezika. Pre neki dan na administrativnoj granici s Kosovom i Metohijom zaustavljen je kamion sa udžbenicima iz Srbije, namenjen srpskim đacima na severu KiM, opet zbog ćirilice, i zato što dolazi iz Srbije.

Ali, nije ni to najveći problem. Ćirilica se ne čuva i ne štiti ni u samoj Srbiji.

Od Slavije do Kalemegdana, u čitavom Beogradu, nije mnogo bolje ni u drugim gradovima, nazivi lokala i firmi ispisani su latinicom, na nekom stranom jeziku, najčešće engleskom: Krompiwood, Trefolino, Nikola’s, Nesal jeans, Costa coffee, Lilly, Money Gram, Fossil, Kappa, Caliope, Alex Max, Urban jungle, Mc Donald’ s, Greenet, Replay, Guess, Lacoste, Mango, Zara, Aldo, Sephora...

Kao da smo u Londonu, Njujorku, Parizu...

Poseban problem je zaštita srpskog jezika, koji je u poslednjih nekoliko godina preimenovan u hrvatski, bošnjački, crnogorski...

I nikom ništa.