Samo američka škola uživa privilegije

Šest inostranih škola, koje imaju dozvolu za rad Ministarstva prosvete jesu „obične” privatne škole koje uredno plaćaju poreze i carine Vladislav Jovanović: Bečka konvencija iz 1969. godine ne odnosi se na obrazovne ustanove, pa pkole ne mogu nikako imati diplomatske privilegijeGlosa:

Đorđe Avramović, zamenik javnog pravobranioca u opštini Vračar, utvrdio da je „američka škola” nesumnjivo u privatnom vlasništvu, a njen osnivač je ustanova sa istim nazivom (International school of Belgrade Inc.) koja je registrovana u gradu Dover u američkoj državi Delaver

Nijedna od šest stranih škola koje imaju dozvolu za rad Ministarstva prosvete nema diplomatske privilegije kakve su dodeljene Internacionalnoj školi u Beogradu (International school of Belgrade). Kako je „Politika” već pisala, ova američka škola povlašćeni tretman dobila je još 2006. godine sporazumom koji su potpisali Slobodan Vuksanović, tadašnji ministar prosvete i Majkl Polt, u to vreme ambasador SAD. Narodna skupština ratifikovala je ovaj dokument četiri godine kasnije i na taj način oslobodila ovu ustanovu plaćanja poreza i carina.

U Nemačkoj školi u Beogradu koju je osnovalo Nemačko društvo kažu da nemaju diplomatski status niti bilo kakve privilegije. Kažu, oni su „obična” privatna škola i nisu oslobođeni plaćanja PDV-a i ostalih nameta. I u ostalim obrazovnim ustanovama koje smo tokom jučerašnjeg dana kontaktirali, dobili smo slične odgovore.

Vladislav Jovanović, bivši ambasador i ministar spoljnih poslova, kaže da bi Ministarstvo prosvete, koje je pre skoro deset godina potpisalo ovaj sporazum sa američkom ambasadom, sada trebalo da pokrene inicijativu da se školi ukinu diplomatske privilegije.

– Bečka konvencija iz 1969. godine ne odnosi se na obrazovne ustanove. Škole ne mogu nikako imati diplomatske privilegije. Jedino objašnjenje za mene je kako je ta ustanova oslobođena plaćanja poreza i carina zbog našeg podaničkog mentaliteta prema velikim silama. Neko je iz dobre namere ili iz neznanja to uradio, odnosno prihvatio sve što je od nas u tom trenutku traženo. U ovom slučaju trebalo bi da se poštuje opšteprihvaćen međunarodno priznat standard i vlada, odnosno Ministarstvo prosvete, trebalo bi da, u dobronamernom tonu, obavesti američku ambasadu da je uočilo nedostatke. Sama činjenica da je sporazum ratifikovan četiri godine kasnije govori u prilog tome da je neko imao osećaj da, sa tim aktom, nešto nije u redu – objašnjava Jovanović.

Jedan od objekata koji ova škola zakupljuje od DIPOS-a nalazi se u Ulici banjičkih žrtava 6, a potražuju ga potomci Momčila Ninčića, predratnog političara i ministra u nekoliko vlada. S obzirom na to, Jovanović smatra da se ova imovina potomcima mora „ili vratiti ili platiti”. To potvrđuju i u Agenciji za restituciju. Upravo njihovim službenicima, kao i potomcima porodice Ninčić, škola nije dozvolila da naprave zapisnik neophodan za povraćaj imovine. Ipak, sporazum, koji su potpisali Vuksanović i Polt, nije propisao pravo na nepovredivost prostora, iako se predstavnici škole ponašaju kao da jeste. I drugi objekat u Temišvarskoj ulici 19, u kojem je sedište škole i zgrada u kojoj uče mlađi đaci, potražuju potomci porodice advokata Aleksandra – Ace Pavlovića.

Zanimljivo je istaći da škola nema nikakve veze sa američkom ambasadom osim što je u obavezi da prima decu iz porodica diplomata. Upravo ovu tvrdnju, pre četiri godine, u javnost je iznela Branka Srećković-Minić, zaposlena u Internacionalnoj školi u Beogradu, u nameri da objasni da se ova ustanova veoma često pogrešno zove „američkom”.

Đorđe Avramović, unuk Aleksandra Pavlovića, inače zamenik javnog pravobranioca u opštini Vračar, pokušao je da demistifikuje ko zapravo stoji iza ove obrazovne ustanove. Avramović je utvrdio da je reč o privatnoj školi, koju je osnovala ustanova sa istim nazivom (International school of Belgrade Inc.), registrovana u gradu Dover u američkoj državi Delaver.

– Osnivač je strana korporacija, a ne nosilac javne svojine. Objekat u Temišvarskoj 19 nikada nije bio namenjen za smeštaj diplomatsko-konzularnih predstavništava niti vojnih i trgovinskih predstavnika – izjavio je Avramović za naš list.

Rob Roš, direktor ove škole nije želeo da nam objasni iz kojih razloga su upravo oni dobili diplomatske privilegije, šta to konkretno znači, da li se njihovi zaposleni tretiraju kao diplomatski službenici, kao ni da li zapravo škola radi pod patronatom američke ambasade ili ne. Ekipi „Politike” službenici obezbeđenja nisu dopustili da uđe u školsko dvorište, a, po naredbi rukovodstva, zabranili su nam i da fotografišemo ovo imanje.

Kako je „Politika” već objavila, imanje u Ulici banjičkih žrtava 6 površine od desetak hektara, opasano visokim bedemom, Internacionala škola iznajmljuje za 15.809,26 dolara mesečno. Inače, izgrađeni školski objekat prostire se na 942 kvadratna metra.

Kako saznajemo, ugovor o zakupu za objekat u Banjičkih žrtava 6 potpisan je krajem decembra 2010. godine. Zakupnina za takozvanu malu školu u Temišvarskoj ulici broj 19 iznosi 6.650 dolara, a objekat ima 750 kvadratnih metara.

Kako nezvanično saznajemo, godišnja školarina u ovoj ustanovi kreće se od 6.500 do 12.500 evra.