Marka u čast dr Vojislava M. Subotića

Povodom obeležavanja 150 godina od rođenja dr Vojislava M. Subotića, „Pošta Srbije” pustila je u opticaj prigodnu marku nominalne vrednosti 23 dinara, namenjenu plaćanju poštarine u domaćem saobraćaju.

Na marki je prikazan portret dr Subotića, a u pozadini je zgrada Srpskog lekarskog društva u Beogradu. Likovno rešenje delo je Anamari Banjac, kreatorke maraka „Pošte Srbije”. Stručnu saradnju u realizaciji izdanja pružio je akademik Radoje Čolaković, predsednik Srpskog lekarskog društva. U tiražu od 25.000 komada, marka je štampana tehnikom višebojnog ofseta u Zavodu za izradu novčanica i kovanog novca, a na šalterima pošta prodaje se u tabacima od po 25 komada. Izdanje prati i prigodan koverat, a po programu „Pošte Srbije” ujedno je i poslednje izdanje predviđeno u ovogodišnjoj produkciji prigodnih poštanskih maraka.

Dr Vojislav M. Subotić mlađi, neuropsihijatar, smatra se osnivačem sudske psihijatrije kod nas. Rođen je 24. decembra 1866. godine u selu Ramaći kod Kragujevca, u svešteničkoj porodici. Gimnaziju je završio u Kragujevcu, a 1886. godine upisao je medicinu u Beču. Tokom studija zavoleo je psihijatriju koju je i specijalizirao, prvo u Beču, a potom i u Parizu, gde je 1894. godine i položio specijalistički ispit.

Na službu u Bolnicu za duševne bolesti u Beogradu stupio je 1892. godine; 1907. postao je primarijus, a 1911. godine postavljen je za upravnika bolnice. Dugo je bio lekar Beogradske trgovačke omladine, Beogradske klanice, Fabrike šećera i Fabrike kože na Čukarici, kao i lekar Osiguravajućeg društva „Đenerali” iz Trsta. Bio je učesnik Srpsko-bugarskog rata 1885. godine, Balkanskih ratova i Prvog svetskog rata i napredovao je do čina rezervnog sanitetskog potpukovnika. Bio je dugogodišnji sekretar Srpskog crvenog krsta kao i blagajnik, sekretar i predsednik Srpskog lekarskog društva (SLD). U Prvom svetskom ratu doživeo je veliku ličnu tragediju. Izgubio je sina jedinca i suprugu i sam se razboleo i bio zarobljen 1915. godine. Do kraja rata radio je u Beogradu u Bolnici za duševne bolesti i bio angažovan kao zastupnik predsednika Srpskog crvenog krsta.

Dr Subotić je bio veliki dobrotvor. Sav prihod od knjige „Dr Vladan Đorđević: pedesetogodišnjica književnog rada 1860–1910” koju je objavio 1910. godine, poklonio je Fondu za sirote lekare, njihove udovice i lekarsku siročad SLD-a. Zbog besplatnih pregleda i novčane pomoći siromašnima tokom Prvog svetskog rata zvali su ga „sirotinjska majka”, a tokom 1915. godine osnovao je „Zadužbinu medecinara Luke i njegovih roditelja Melanije i dr Vojislava M. Subotića” u koju je uložio svu nepokretnu imovinu u korist siromašnih lekara u Srbiji i za školovanje ratne siročadi.

Odlikovan je ordenom Svetog Save trećeg stepena, Takovskog krsta četvrtog stepena, Belog orla četvrtog stepena, Krsta Milosrđa, Srpskog crvenog krsta, uz više ruskih odlikovanja i odlikovanja stranih društava Crvenog krsta.

Prevodilačkim radom počeo je da se bavi još tokom studija medicine. Objavio je pet izuzetno značajnih knjiga i 38 naučnih i stručnih radova u zemlji i inostranstvu. Preminuo je u Beču, 1922. godine.