Torinski pokrov – novo poglavlje

Platno „ispisano krvlju” čoveka razapetog na krstu ponovo je u centru pažnje. Čuveni Torinski pokrov, lanena tkanina za koju neki veruju da je njome bilo uvijeno telo mrtvog Isusa Hrista, proteklih dana produbilo je vekovnu misteriju. Naučnici su, naime, došli do zaključka da je tim platnom zaista bila obmotana žrtva mučenja.

Ovo je izjavio Elvio Karlino, istraživač Instituta kristalografije u Bariju, pojasnivši da su naučnici do zaključka došli izdvajanjem čestica sa pokrova.

„Čestice imaju neobičnu strukturu, veličinu i raspoređenost,” rekao je profesor Đulio Fanti sa univerziteta u Padovi, piše „Dejli mejl”.

Profesor koji već dugo istražuje pokrov dodao je i da je krv osobe koja je bila umotana u pokrov sadržala visok nivo supstanci kreatinina i feritina, uobičajenih kod žrtvi mučenja.

„Dakle, prisustvo ovih nanočestica pronađenih tokom naših eksperimenata ukazuje da je čovek zamotan u pokrov iz Torina umro nasilnom smrću”, zaključio je profesor Fanti.

Tokom proteklih decenija platno dugačko 4,4 metra i široko 1,1 metar više puta je proučavano. Prema jednoj teoriji, napravljeno je u srednjem veku i lažno predstavljeno kao pokrov u koji je umotano Hristovo telo skinuto sa krsta. Neki čak tvrde da je pokrov bio delo falsifikatora i ubice koji je priznao zločin.

Istorijski podaci o pokrovu datiraju iz 15. veka. Tako je zabeleženo da je ovo laneno platno koje se jedno vreme nalazilo u kapeli u Šamberiju, prestonici regiona Savoja, 1532. godine oštećeno u požaru. Kap otopljenog srebra sa kovčega proizvela je simetrični otisak kroz slojeve presavijenog pokrova, a monahinje su pokušale da poprave štetu pomoću zakrpa.

Emanuel Filiber, vojvoda od Savoje, 1578. godine naredio je da se pokrov iz Šamberija prenese u Torino, gde se i danas nalazi.

Među onima koji su bili opčinjeni pokrovom bile su i mnoge ozloglašene ličnosti. Nacistički diktator Adolf Hitler je, navodno, nameravao da ga ukrade kako bi mogao da ga koristi prilikom obreda crne magije.

U maju 2010, pet godina nakon što je postao papa, Benedikt XVI je odobrio izlaganje pokrova, prvi put posle 2000. godine.

Naučnici su i pre četiri godine radili analize uz pomoć infracrvenog svetla i došli do zaključka da je pokrov nastao između 280. godine pre nove ere i 220. godine nove ere. A to je mnogim poklonicima teorije o otisku Isusovog tela na Torinskom ili Svetom pokrovu bio dovoljan dokaz da je Božji sin bio umotan u ovo platno.

Među naučnicima koji su radili istraživanje bio je i već pomenuti profesor Đulio Fanti koji je tada rekao da su rezultati usledili nakon 15-godišnjeg istraživanja vlakana, koja su uzeta iz pokrova i bila podvrgnuta testovima intenzivne radijacije.

Fatini je tada dodao i da je odbacio rezultate istraživanja iz 1988. godine po kojima je pokrov napravljen u 13. ili 14. veku zato što su i laboratorija i sam pokrov bili kontaminirani.

Analiza iz 2015. godine dodatno je podgrejala misteriju. Sekvenciranje gena polena i čestica prašine na pokrovu omogućilo je naučnicima da naprave mapu vrste biljaka i naroda koji su dolazili u dodir sa platnom.

Ispostavilo se da je pokrov proizveden u Indiji i da je prešao prilično dugačak put, od Jerusalima preko Turske i Francuske do mesta na kojem se i danas nalazi – Torina.

Naučnici su otkrili i niz grupa biljaka koje rastu u Sredozemlju, među kojima su detelina, preslica, cikorija, hmelj, kao i krastavac i vinovu lozu koje su bile uobičajene u poljoprivrednom svetu Starog sveta, dok su za neke biljke ustanovili da potiču sa Bliskog istoka, iz Azije i obe Amerike. Poput bagrema, na primer, koji raste na Apalačkim planinama na istoku SAD.

Uz pretpostavku da je izrađen u Indiji pojavila se i druga po kojoj je napravljen u srednjovekovnoj Evropi i da su ljudi iz celog sveta dolazili da ga vide i tako ga kontaminirali svojim genetskim materijalom.

Leonardo ili Isus

Jedna od kontroverzi koja prati priču o Torinskom pokrovu jeste i ta da je torinsko platno falsifikat i da otisak lica koji se vidi na njemu uopšte ne pripada Isusu Hristu, već slavnom Leonardu da Vinčiju. Dokumentarni film koji je 2009. godine prikazan na britanskom „Kanalu 5” zastupao je tada upravo ovu teoriju dokazujući kako je Da Vinči prvo izradio statuu glave, da bi zatim svoje crte „projektovao” na laneno platno koristeći primitivni fotografski uređaj poznat kao „camera obscura”. U prilog toj teoriji je navedeno i da je umetnik tkaninu premazao srebrnim sulfatom, koji ju je učinio fotoosetljivom poput fotografskog filma. Zatim ju je okačio na okvir u zamračenoj sobi. Kada su sunčevi zraci prošli kroz sočivo, koje se nalazilo u jednom od zidova, Leonardov trodimenzionalni model projektovao se na platno stvarajući trajnu sliku.