Vrtići u banatskim selima primaju decu na druženje

Žitište – Ove jeseni deca su oživela pet mesta u jednoj banatskoj opštini. Reč je o akciji koju je poveo Kabinet ministra bez portfelja zaduženog za demografiju i populacionu politiku zajedno s lokalnom samoupravom s namerom da se bar donekle zaustave negativni trendovi u kretanju stanovništva. Kao i u svim delovima naše zemlje, i u srednjem Banatu sela se intenzivno napuštaju, s tim da je ovde reč o bogatim naseljima, u kojima se uglavnom živelo daleko od siromaštva. U takozvanom pilot-projektu nazvanom „Moj vrtić – moje čuvalište” predškolska ustanova „Desanka Maksimović” je u opštinskom središtu Žitištu i u još četiri sela – Banatskom Karađorđevu, Tordi, Torku i Srpskom Itebeju – omogućila da se ove godine od početka septembra do sredine decembra organizuje besplatan boravak u vrtićima dece uzrasta od tri do pet godina.

– Interes je bio veliki i to je za sve nas bilo prijatno iznenađenje – kaže direktorka predškolske ustanove u Žitištu Nada Janješ. – Namera je bila da se mališanima tri puta nedeljno omogući boravak i posle redovnog i uobičajenog rada vrtića. Pozvani su i roditelji da, ako žele, dovode decu koja do tada nisu dolazila na ovakva mesta. Okupljanja traju dva do tri sata i u njima je glavni organizator vaspitač koji sprovodi program prilagođen gostujućim mališanima. Program prema kome država daje podršku vanrednom i povremenom sastajanju dece koja redovno ne idu u vrtić smatra se doprinosom revitalizaciji ruralnih sredina. Zbog mogućnosti povremenog čuvanja dece, mladi parovi bi se češće odlučivali da ostaju na selu. Već sada se može reći da je namera inicijatora ovog programa uspela. Sela u čijim se vrtićima deca vanredno okupljaju donekle suoživela.

Direktorla Janješ u čijem se organizacionim celinama aprovodi novi način okupljanja mališana, kaže da je interes iznad očekivanog i da su njime zadovoljna i deca i vaspitači i roditelji. Odličan primer dolazi iz Srpskog Itebeja, gde je za rad s decom angažovan Miladin Ignjatov, mladi vaspitač s diplomom visoke škole za ovu struku iz Kikinde. On je do sada bio nezaposlen, ima porodicu i živi u Srpskom Itebeju. Svira harmoniku i gitaru i deca su njegovom nastavom, prilagođenom ovom uzrastu, oduševljena.

– Isti stav imaju roditelji i stručnjaci – kaže Tanja Gaković, pedagog u predškolskoj ustanovi u Žitištu. Ovakva događanja su tračak nade da se zaustave negativni u kretanju stanovništva ovog kraja, posebno u Srpskom Itebeju. Naime, ovde je ove godine obeleženo 800 godina od prvog pominjanja ovog naselja u pisanim tragovima, po čemu je ono najstarije u kraju. Kroz istoriju je dalo niz poznatih ličnosti, pa je tako i porodica Miloša Crnjanskog poreklom iz ovog mesta i on je o njemu ostavio niz napisa. Pored Crnjanskog u njemu su boravili i poznati putopisci, poput Tubea, Grizelinija, Evlije Čelebije. Dositej Obradović je svraćao u Crkvu Svetog Save, Đura Jakšić i Jovan Jovanović Zmaj na čuveni vašar.

Podsećanja radi vraćamo se u prošla vremena, U letopisu Temišvarske eparhije pominje se da kada je Veliki Bečkerek, danas Zrenjanin, imao 7.912 duša, u Itebeju je živelo 3.690 stanovnika. Uglavnom bilo je to važno geostrateško mesto na sredokraći puta od Temišvara do Velikog Bečkereka i Velike Kikinde i Vršca. Kada je završena regulacija Begejskog kanala, postao je važno pristanište, pa su meštani imali i te kako koristi od uspostavljanja vodenog saobraćaja od Temišvara prema zapadu. Selo je počelo da stagnira kada je napušten vodeni saobraćaj zbog zamuljivanja kanala i davanja prednosti drumskom saobraćaju i – trend zaostajanja je teško mogao da se zaustavi. Tako je Srpski Itebej 1948. imao 5.376 stanovnika, a na prošlom popisu 1.969.

Socijalistička vlast se opredelila za industrijalizaciju, a sela su prepuštena zemljoradničkim zadrugama koje su, prema mišljenju nekih, bile simbol za nebrigu i vodile su u zaostajanju naših sela. Slična sudbina je zadesila sela u kojima se odvija program „Moj vrtić – moje čuvalište”, tako da se posle mnogo godina u njima vidi tračak nade za opstanak uz ozbiljnu podršku države.